Republika Tarnobrzeska


Republika Tarnobrzeska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Republika Tarnobrzeska została powołana 6 listopada 1918 na 30-tysięcznym wiecu chłopskim w Tarnobrzegu, na którym uchwalono także usunięcie władz mianowanych przez Polską Komisję Likwidacyjną i powołanie własnych władz terenowych[1]. Republika obejmowała tereny leżące w widłach Wisły i Sanu[2].

Na czele Republiki stanęli Tomasz Dąbal i ksiądz Eugeniusz Okoń. Głównym postulatem władz republiki było przekazanie ziemi chłopom. Republika Tarnobrzeska, uznana za niebezpieczną anarchię, została zlikwidowana przez Wojsko Polskie na początku 1919. W czasie pacyfikacji zabitych zostało kilkanaście osób, a Dąbal i Okoń zostali aresztowani[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tatomir 1962 ↓, s. 262.
  2. Zieliński 1985 ↓, s. 65.
  3. Zbuntowane państewko – Republika Tarnobrzeska | PodkarpackaHistoria.pl, podkarpackahistoria.pl [dostęp 2018-04-03]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Republika Tarnobrzeska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy