Restoracjonizm


Restoracjonizm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Restoracjonizm – w sensie ogólnym, wiara w konieczność powrotu do pierwotnego, biblijnego modelu Kościoła oraz do czystej wiary chrześcijańskiej z I wieku naszej ery. W bardziej szczegółowym sensie, termin ten obejmuje te wyznania chrześcijańskie, które postawiły sobie za cel przywrócenie apostolskiego modelu chrześcijaństwa (w wierze i organizacji kościelnej) oraz oczyszczenie go z późniejszych, katolickich (i ewentualnie protestanckich) „naleciałości” ze szczególnym naciskiem na usunięcie „pogańskich wpływów” i „ludzkich nauk”. Dotyczy to głównie wyznań chrześcijańskich, mających swój początek w „drugim wielkim przebudzeniu” na początku XIX wieku.

Należy zwrócić uwagę, że każde wyznanie wpisujące się w ten nurt posiada inną wizję tzw. apostolskiego modelu chrześcijaństwa. Stąd w obrębie tego nurtu istnieje silne zróżnicowanie doktrynalne, zaś różne ruchy restoracjonistyczne bardzo często są niezależne od siebie nawzajem.

Spis treści

Historia ruchów restoracjonistycznych | edytuj kod

Ruchy średniowieczne | edytuj kod

Do wczesnych przykładów ruchów, które pragnęły powrotu do apostolskiego chrześcijaństwa (przeciwstawiając się tym samym Kościołowi rzymskokatolickiemu) należą m.in.: waldensi, bracia apostolscy, lollardzi, husyci. Dodatkowo w łonie samego Kościoła katolickiego pojawiały się grupy sprzeciwiające się nadużyciom kleru i pragnące odnowy życia religijnego.

Reformacja | edytuj kod

Jakkolwiek XVI-wieczna reformacja nie jest ruchem ściśle restoracjonistycznym, to jednak posiada wiele jego cech. Reformacja była zogniskowana w trzech miejscach Europy, z których wyłoniły się nowe wyznania: w Niemczech (luteranizm), Szwajcarii (kalwinizm) i Anglii (anglikanizm). Z kolei do bardziej radykalnych ruchów, mających swoje źródło w XVI-wiecznej reformacji, należy zaliczyć m.in. braci polskich, unitarian, purytan, anabaptystów, z których wyłonili się baptyści, a także metodystów i kwakrów. Dodatkowo XVIII-wieczne „pierwsze wielkie przebudzenie” dało solidne podstawy pod przyszłe ożywienie restoracjonistyczne.

Wiek XIX (restoracjonizm właściwy) | edytuj kod

Właściwy ruch restoracjonistyczny wyrósł na początku XIX wieku w Stanach Zjednoczonych (także w innych miejscach świata), na fali „drugiego wielkiego przebudzenia”. Ruchy o tym charakterze powstawały z millenarystycznych nurtów protestantyzmu (głównie kalwinizmu i metodyzmu). O ile część ruchów restoracjonistycznych powstałych w tym okresie zachowała swoją przynależność do protestantyzmu, o tyle inne ruchy zupełnie odcięły się od jego tradycji. Wielu restoracjonistów przyjęło doktryny unitariańskie, a także inne, niezgodne z głównym nurtem chrześcijaństwa (nieraz dość osobliwe).

Do XIX-wiecznych ruchów restoracjonistycznych zaliczyć należy m.in.:

Elementy restoracjonistyczne w swoim nauczaniu posiadają również Żydzi mesjanistyczni.

Wiek XX | edytuj kod

Do ruchów o charakterze restoracjonistycznym powstałych w XX wieku należy zaliczyć m.in.:

Ruchy te mieszczą się w ścisłej definicji protestantyzmu. Jednak ruch mesjański odrzuca wiarę w Trójcę Świętą.

Poglądy | edytuj kod

Przegląd wyznań | edytuj kod

Pod względem doktrynalnym, ruch restoracjonistyczny jest bardzo zróżnicowany. Bardzo często pojawiają się wśród nich doktryny, nieobecne u innych chrześcijan i z tego powodu kontrowersyjne. Ponadto zróżnicowany jest stosunek różnych restoracjonistów do doktryn, które naucza protestantyzm (szczególnie ewangeliczny). Pod tym kątem, wyznania restoracjonistyczne można podzielić na kilka grup:

Charakterystyczne doktryny | edytuj kod

Do cech wyróżniających wiele wyznań restoracjonistycznych zaliczyć można:

Przypisy | edytuj kod

  1. Prawda o Ojcu, Synu i duchu świętym. W: „Czego naprawdę uczy Biblia?” [on-line]. jw.org. s. 201–204.
  2. Trójca [w:] Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, wyd. 2 [online], Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 365–388, ISBN 83-86930-47-0 .???, p?,
  3. Służenie razem ze strażnikiem!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 9, 10, 1 stycznia 2000. ISSN 1234-1150. , Biblioteka Internetowa Strażnicy
  4. Watchtower: Ogólnoświatowa działalność wydawnicza, dzięki której ludzie uczą się o Bogu (pol.). jw.org, 2014-04-03. [dostęp 2014-09-30].
  5. Jak powstają nasze publikacje w różnych językach?. W: „Kto dzisiaj wykonuje wolę Jehowy?' [on-line]. jw.org.
  6. Jaki powinniśmy mieć stosunek do władzy?. W: „Trwajcie w miłości Bożej” [on-line]. jw.org. s. 44.
  7. Jak trzymać się z dala od świata. W: „Trwajcie w miłości Bożej” [on-line]. jw.org. s. 50, 61.
  8. Watchtower: Dlaczego Świadkowie Jehowy nie idą na wojnę? (pol.). jw.org. [dostęp 2014-09-01].
  9. Dlaczego Świadkowie Jehowy nie przyjmują transfuzji krwi?. jw.org.
  10. Boży pogląd na życie. W: „Czego naprawdę uczy Biblia?” [on-line]. jw.org.
Na podstawie artykułu: "Restoracjonizm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy