Rezerwat przyrody Stara Ruda


Na mapach: 53°51′15″N 23°08′42″E/53,854167 23,145000

Rezerwat przyrody Stara Ruda w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezerwat przyrody Stara Rudaleśny rezerwat przyrody położony na granicy Augustowa i gminy Płaska w województwie podlaskim[1][2]. Został powołany w 1980 roku[1][3]. Przedmiotem ochrony są źródliska rzeki Rudawki (otoczone łęgiem jesionowo-olszowym) i fragment borów torfowcowych na południowo-wschodniej granicy ich zasięgu[1].

Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej[1].

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Rezerwat położony jest na terenie Puszczy Augustowskiej w nadleśnictwie Augustów, przy wschodniej administracyjnej granicy Augustowa, ok. 9 km od centrum miasta, między stawem Sajenko a Kanałem Augustowskim[2]. Zajmuje górną część rynnowej doliny polodowcowej, o łagodnym nachyleniu w kierunku południowo-zachodnim, a także częściowo otaczające ją wyniesienia. Źródliska, dające początek Rudawce wpadającej do stawu Sajenko, znajdują się w górnej części doliny. Nazwa rzeczki i rezerwatu pochodzi od istniejącej dawniej w okolicy rudni, w której od XVII w. do 1911 r. produkowano żelazo z rudy darniowej.

Rezerwat zajmuje powierzchnię 76,12 ha[1] (akt powołujący podawał 83,15 ha[3]).

Flora | edytuj kod

Łęg olszowy występuje głównie w części źródliskowej rezerwatu, rzadziej w części środkowej. W tej części spotyka się też zbiorowiska turzycy prosowej. Największą powierzchnię w rezerwacie zajmuje bór mieszany torfowcowy. Na drzewostan składa się świerk z domieszką brzozy omszonej i olszy. Wstępują też nieduże płaty boru świerkowego torfowcowego z drzewostanem świerkowym i niewielką tylko domieszką brzozy omszonej i olszy czarnej. Na stokach wyniesień wokół doliny rośnie trzcinnikowo-świerkowy bór mieszany z dorodnym drzewostanem sosnowo-świerkowym i domieszką brzozy brodawkowatej, zaś na wierzchowinie wzniesień – bory sosnowe z przewagą młodych drzew ze sztucznego odnowienia zrębów.

W runie występują:

Warstwa mchów jest bogata i dobrze wykształcona. Tworzy się na głębokich (2–4 m) torfach, w miejscach, gdzie jego powierzchnia jest wyniesiona 15–30 cm nad poziom wody gruntowej. W zespole występują gatunki chronione: wawrzynek wilczełyko, widłak jałowcowaty, wroniec widlasty, listera jajowata i listera sercowata (bardzo rzadka w północno-wschodniej Polsce).

Fauna | edytuj kod

W rezerwacie spotyka się m.in. takie gatunki ptaków jak zimorodek oraz bielik. Występują też duże ssaki: sarny, jelenie, dziki, lisy, jenoty i inne.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Rezerwat przyrody Stara Ruda. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-02-17].
  2. a b Położenie na podstawie: Geoportal.gov.pl. [dostęp 2011-07-24].
  3. a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 11 sierpnia 1980 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody. [dostęp 2011-07-24].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rezerwat przyrody Stara Ruda" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy