Rezerwy strategiczne


Rezerwy strategiczne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezerwy strategiczne – rezerwy tworzone na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego oraz wystąpienia klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej, w celu wsparcia realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa i obrony państwa, odtworzenia infrastruktury krytycznej, złagodzenia zakłóceń w ciągłości dostaw służących funkcjonowaniu gospodarki i zaspokojeniu podstawowych potrzeb obywateli, ratowania ich życia i zdrowia, realizacji interesów narodowych Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego, wypełnienia jej zobowiązań międzynarodowych, a także udzielania pomocy i wsparcia podmiotom prawa międzynarodowego publicznego[1].

Rezerwy strategiczne można podzielić na:

  • rezerwy medyczne – utrzymywane w grupach towarów: leki, surowice i szczepionki, środki dezynfekcyjne, opatrunki, odzież ochronna, wyroby medyczne jednorazowego użytku, sprzęt medyczny, sprzęt kwaterunkowy;
  • rezerwy techniczne – czyli ciężkie maszyny budowlane, stalowe konstrukcje składanych mostów kolejowych i drogowych oraz elementy infrastruktury kolejowej, agregaty prądotwórcze, mosty pływające i inny sprzęt związany z transportem wodnym;
  • rezerwy żywnościowe – utrzymywane w grupach asortymentowych, takich jak: zboża i produkty zbożowe, mięso i przetwory mięsne, tłuszcze roślinne i zwierzęce, produkty mleczne, inne (np. woda pitna mineralna, cukier)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Ustawa z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 255).
  2. Rezerwy strategiczne i zapasy paliw - Biuletyn Informacji Publicznej Agencji Rezerw Materiałowych. bip.arm.gov.pl. [dostęp 2020-11-09].
Na podstawie artykułu: "Rezerwy strategiczne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy