Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 66


Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 66 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 66 została uchwalona 29 grudnia 1948 w trakcie 396 sesji Rady Bezpieczeństwa ONZ.

Rada Bezpieczeństwa po rozpatrzeniu sprawozdania Mediatora Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie wznowienia działań wojennych w Palestynie w dniu 22 grudnia 1948, wezwała zainteresowane rządy:

  1. aby natychmiast ogłosiły zawieszenie broni;
  2. aby natychmiast wprowadziły w życie postanowienia Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 61 z dnia 4 listopada 1948 i zalecenia wydane przez Mediatora ONZ;
  3. umożliwiły i ułatwiły obserwatorom ONZ sprawowanie pełnej kontroli rozejmu.

Rada Bezpieczeństwa zobowiązała komisję powołaną 4 listopada 1948, aby rozpatrzyła sytuację w południowej Palestynie zgodnie z postanowieniami Rezolucji RB nr 61 i Rezolucji RB nr 62, i przedstawiła sprawozdanie Radzie. Rezolucja zapraszała Kubę i Norwegię aby 1 stycznia 1949 zastąpiły w składzie komisji dwóch członków odchodzących na emeryturę (Belgia i Kolumbia).

Rezolucja wyrażała nadzieję, że członkowie powołanej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 11 grudnia 1948 Komisji Pojednawczej, wyznaczą swoich przedstawicieli i z jak najmniejszym opóźnieniem utworzą Komisję[1].

Rezolucja została przyjęta ośmioma głosami, przy wstrzymaniu się od głosu Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, ZSRR i Stanów Zjednoczonych.

Przypisy | edytuj kod

  1. United Nations Security Council Resolution 66 (ang.). W: Wikisource [on-line]. [dostęp 2011-12-31].

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 66" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy