Ricardo Estarriol


Ricardo Estarriol w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ricardo Estarriol Saseras (ur. 27 lutego 1937 w Gironie), dziennikarz hiszpański, specjalizował się w reportażach o Europie wschodniej.

Spis treści

Edukacja | edytuj kod

W 1958 ukończył dziennikarstwo w Madrycie, a następnie przeniósł się do Wiednia, aby pracować tam jako korespondent prasowy. W 1960 skończył także studia prawnicze w Valladolid. Przez pewien okres wykładał na uczelniach wyższych, m.in. w Santanderze, i w IESE Business School w Barcelonie.

Praca dziennikarska | edytuj kod

W Wiedniu pracował najpierw jako korespondent agencji Europa-Press z Madrytu. W latach 1964-2002 był korespondentem dziennika La Vanguardia (Barcelona). Obecnie wciąż współpracuje z tym tytułem, a także z innymi gazetami z Hiszpanii, Włoch, Austrii i Polski.

Był pierwszym hiszpańskim dziennikarzem, który regularnie informował o sytuacji w krajach bloku komunistycznego, a także w Jugosławii, Albanii i Chinach. Odbył ponad 500 podróży zawodowych na tym terenie. Mieszkał naprzemiennie w Wiedniu, Moskwie i Warszawie.

Działalność społeczna | edytuj kod

Ricardo Estarriol jako student został numerariuszem Opus Dei.[1] W Austrii czynnie uczestniczył w początkach ośrodka Birkbrunn i Klubu Delphin.

W latach komunizmu organizował wspólne spotkania studentów z Polski i Austrii. Organizował także prace wakacyjne dla studentów z Hiszpanii w krajach Europy Środkowo-Wschodniej, przede wszystkim w Polsce.

Dzięki niemu ukazały się w Polsce po raz pierwszy książki Założyciela Opus Dei. Pierwsze wydanie Drogi w nakładzie 20 tys. egz. rozeszło się w dwa tygodnie.

Publikacje | edytuj kod

Monografie:

  • „Sombra en el horizonte del comunismo internacional” (Nuestro tiempo, Pampeluna, październik 1962),
  • „Quince años de política religiosa en Checoslovaquia” (Ius Canonicum, Pampeluna, 1964) y „The Soviet approach to the Polish crisis” (Russian Research Center of the Harvard University, Cambridge, diciembre de 1982) y „Europa Comunista 1945–1990” (en Historia contemporánea, Editorial Actas, Madrid, 1990), „ ¿Quien es Slobodan Milosevic? (En Nueva Revista, Madrid, junio 1999, www.nuevarevista.net), “L’Allargamento a Est dell’Unione europea” (en Est-Ovest, Nr. 6 Trieste 2002, págs. 49-89).

Przetłumaczył kilka książek z niemieckiego na hiszpański, m.in. „Epochen und Werke” Hansa Sedlmayra i „Graciáns Lebenslehre” Wernera Kraussa.

Przypisy | edytuj kod

  1. RICARDO ESTARRIOL - www.pressdisplay.com

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ricardo Estarriol" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy