Robert Bator


Robert Bator w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Robert Bator (ur. 26 września 1963 w Radomiu) – szwedzki szachista pochodzenia polskiego, mistrz międzynarodowy od 1987 roku.

Spis treści

Kariera szachowa | edytuj kod

W 1981 r. zdobył w Olecku tytuł mistrza Polski juniorów do 20 lat, dzięki czemu w następnym roku reprezentował Polskę na rozegranych w Kopenhadze mistrzostwach świata w tej samej kategorii wiekowej. W 1983 r. zdobył w Sundsvall tytuł mistrza Szwecji juniorów, a na przełomie 1983 i 1984 r. wystąpił w Groningen na mistrzostwach Europy juniorów do 20 lat, dzieląc VI-VIII miejsce[1]. W 1986 i 1987 r. dwukrotnie wystąpił w finałach indywidualnych mistrzostw Szwecji, zajmując VIII i XIII miejsce, poza tym w 1986 r. zwyciężył w otwartych mistrzostwach kraju, rozegranych w Motali. W 1992 r. podzielił I m. w kołowym turnieju w Gistrup oraz w otwartym turnieju w Sztokholmie (wspólnie z Pią Cramling, Tomem Wedbergiem i Larsem Karlssonem), w 1993 r. w Sztokholmie samodzielnie zwyciężył, a w 1998 r. w tym mieście podzielił II m. (za Nickiem de Firmianem, wspólnie z Jewgienijem Agrestem i Mihhailem Rõtšagovem). Kolejny sukces odniósł w 2008 r., zajmując II m. (za Władimirem Polejem) w Saint-Lô[2].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1996 r., z wynikiem 2445 punktów dzielił wówczas 11. miejsce wśród szwedzkich szachistów[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. "Szachy" nr 4/1984, str. 110-112
  2. 10eme Festival d'Echecs - Tournoi MI 2008. [dostęp 2009-07-27].
  3. FIDE rating history :: Bator, Robert

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Robert Bator" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy