Robert La Follette (1855–1925)


Robert La Follette (1855–1925) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Robert Marion La Follette (ur. 14 czerwca 1855 w Primrose, zm. 18 czerwca 1925 w Waszyngtonie) – amerykański polityk, kandydat na prezydenta w 1924 roku.

Biografia | edytuj kod

Urodził się 14 czerwca 1855 w Primrose[1]. W latach 1875–1879 studiował prawo na Uniwersytecie Wisconsin-Madison[1]. W pierwszej połowie lat 80. XIX wieku pracował w biurze prokuratora okręgowego, wykorzystując swoją elokwencję i umiejętności krasomówcze[2]. W 1885 roku został wybrany do Izby Reprezentantów z ramienia Partii Republikańskiej[1]. Po porażce wyborczej w 1890 roku zakończył urzędowanie w Kongresie i powrócił do praktykowania prawa w Madison[1]. Działalność ta umożliwiła mu zbudowanie poparcia i zapewniła popularność wśród społeczeństwa stanu Wisconsin[2].

W 1900 roku wygrał wybory na gubernatora, głosząc hasła reformy podatkowej, zwłaszcza wprowadzenia bardziej rygorystycznych podatków od kolei[2]. Trzy lata później wprowadził opodatkowanie koncernów kolejowych, bazujące na ich wartości[2]. W 1905 roku powołał komisję regulującą nowe prawo[2]. Dzięki swoim działaniom zyskał miano jednego z pierwszych progresywistów[2]. Gubernatorem pozostał do 1906 roku, kiedy to zrezygnował ze stanowiska na rzecz wyboru do Senatu[1].

W 1909 roku założył pismo „La Follete’s”, które początkowo było tygodnikiem, by potem stać się miesięcznikiem[2]. Znacznie później jego nazwa zmieniła się na „The Progressive[2]. Ze względu na swoją progresywną postawę, sprzeciw wobec taryf celnych i politykę względem firm kolejowych, członkowie reformatorskiego skrzydła Partii Republikańskiej zastanawiali się, czy nie wystawić kandydatury La Follette’a w wyborach prezydenckich w 1912 roku zamiast Williama Tafta[3]. Jednak start Theodore’a Roosevelta z ramienia Partii Postępowej spowodował, że zwolennicy La Follette’a odwrócili się od niego[2].

W czasie prezydentury Wilsona La Follette ostro sprzeciwiał się I wojnie światowej[2]. W 1916 roku prowadził kampanię na rzecz zorganizowania referendum powszechnego w sprawie dołączenia Stanów Zjednoczonych do wojny[2]. Sprzeciwiał się zbrojeniom morskim i głosował przeciwko deklaracji wojny[2]. W czasach powojennych stał się jednym z głównych krytyków administracji Warrena Hardinga, skupiając się na ujawnieniu skandali korupcyjnych z udziałem jego współpracowników[2]. W wyniku połączenia sił politycznych progresywistów, socjalistów, związkowców i farmerów z Zachodu La Follette założył Partię Postępu, która udzieliła mu nominacji prezydenckiej w wyborach w 1924 roku[4]. Jego program opierał się głównie na upaństwowieniu kolejnictwa, walce z monopolami, obniżeniu taryf celnych i pomocy socjalnej dla rolników[4]. W głosowaniu powszechnym uzyskał niespełna 5 milionów głosów, co stanowiło trzeci wynik wśród kandydatów[5]. W Kolegium Elektorskim zagłosowało na niego 13 elektorów[6]. Zmarł 18 czerwca 1925 roku w Waszyngtonie[1].

Życie prywatne | edytuj kod

Robert La Follette poślubił swoją szkolną sympatię, Belle Case 31 grudnia 1881 roku[2]. Mieli dwóch synów: Roberta i Philipa[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f La Follette, Robert Marion (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2017-12-22].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o Robert M. La Follette (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2017-12-22].
  3. Andrzej Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. T. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 266. ISBN 83-01-11894-6. (pol.)
  4. a b Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016, s. 502–503. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.)
  5. US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-16].
  6. Electoral College Box – 1924 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-16].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Robert La Follette (1855–1925)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy