Roch Morcinek


Roch Morcinek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roch Jan Morcinek (ur. 14 sierpnia 1903 w Małachowie-Wierzbiczanach, zm. 23 czerwca 1968 w Gdańsku) – polski historyk z tytułem doktora, archiwista, podpułkownik ludowego Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 14 sierpnia 1903 w Małachowie-Wierzbiczanach jako syn Franciszka. W połowie 1932 uzyskał tytuł magistra filozofii w zakresie historii na Uniwersytecie Poznańskim[1]. Od 13 lutego 1933 był nauczycielem kontraktowym zatrudnionym w Państwowym Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu[2]. Uzyskał tytuł naukowy doktora pod kierunkiem prof. Adama Skałkowskiego, z którego córką Elżbietą ożenił się. Przed 1939 był zatrudniony w Archiwum Wojskowym[3]. Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej uczestniczył w ewakuacji Warszawskiego Archiwum Państwowego, przewożeniu jego zbiorów i ulokowaniu w Ambasadzie RP w Bukareszcie.

Po przedostaniu się na Zachód został żołnierzem Wojska Polskiego we Francji, w stopniu podporucznika służąc w 4 kompanii ckm 1 batalionu grenadierów w składzie 1 Pułku Grenadierów Warszawy, uczestniczącego w kampanii francuskiej. U kresu wojny, po nadejściu frontu wschodniego i zajęciu Wybrzeża Polskiego przez Armię Czerwoną w stopniu podporucznika został kierownikiem stworzonej w Gdańsku-Oliwie komórki archiwalnej Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego pod nazwą „Wojsko Polskie, Naczelne Dowództwo, WINW, Placówka Gdańsk-Oliwa” (później przeniesione pod Warszawę i przemianowane na Centralne Archiwum Wojskowe)[4][5][6][7]. W 1946 był w stopniu majora. Później awansowany do stopnia podpułkownika.

Był samodzielnym pracownikiem naukowo-badawczym. Od 1950 był dyrektorem Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Gdańsku.

Zmarł 23 czerwca 1968 w Gdańsku. Pogrzeb odbył się 26 czerwca 1968 na Cmentarzu Oliwskim.

Publikacje | edytuj kod

  • Gdynia (1946)[8]

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kronika. Komunikaty osobiste. „Nowy Kurier”, s. 8, Nr 152 z 6 lipca 1932. 
  2. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu za lata szkolne 1929/30, 1930/31, 1931/32, 1932/33. Poznań: 1933, s. 23, 24.
  3. Wanda Roman: Powstanie, rozwój i działalność Centralnego Archiwum Wojskowego w latach 1945–1990. caw.wp.mil.pl. s. 1. [dostęp 2016-12-11].
  4. Wanda Roman: Powstanie, rozwój i działalność Centralnego Archiwum Wojskowego w latach 1945–1990. caw.wp.mil.pl. s. 1, 4, 5. [dostęp 2016-12-11].
  5. Wanda Roman: Powstanie, rozwój i działalność Centralnego Archiwum Wojskowego w latach 1945–1990. caw.wp.mil.pl. s. 4. [dostęp 2016-12-11].
  6. Historia CAW. caw.wp.mil.pl. [dostęp 2016-12-11].
  7. Władysław Tkaczew: Organa informacji Wojska Polskiego w latach 1943-1956. Kontrwywiad wojskowy. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2007, s. 46, 49. ISBN 978-83-111-109-40.
  8. Gdynia. fbc.pionier.net.pl. [dostęp 2016-12-11].
  9. M.P. z 1947 r. nr 51, poz. 353.
  10. M.P. z 1955 r. nr 86, poz. 1048.
  11. M.P. z 1955 r. nr 104, poz. 1411.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Roch Morcinek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy