Rocznik świętokrzyski dawny


Rocznik świętokrzyski dawny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rocznik świętokrzyski dawny, pocz. XII w., k. 38v

Rocznik krakowski dawny, hist. Rocznik świętokrzyski dawny – obok rocznika kapituły krakowskiej, rocznika Traski i roczników wielkopolskich, jeden z najważniejszych zachowanych roczników (łac. annales) polskich.

Podaje wyłącznie daty śmierci poszczególnych hierarchów Kościoła doby wczesnego średniowiecza. Polskie roczniki były publikowane w Monumenta Poloniae Historica (tomy 2–6 z lat 1872–1893) i w dodatku pn. Monumenta Poloniae Historica Series Nova (dokończenie tomu 6. z roku 1962).

W 2016 rękopis został wpisany na Polską Listę Pamięci Świata UNESCO[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik świętokrzyski dawny na Polskiej Liście Pamięci Świata UNESCO. Biblioteka Narodowa, 2016-11-04. [dostęp 2016-11-05].

Bibliografia | edytuj kod

  • Czarciński I., Sieradzan W., Łacina średniowieczna, Toruń 2001, s. 24

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rocznik świętokrzyski dawny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy