Roman Nowak


Roman Nowak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Romana Nowaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Roman Nowak (ur. 21 lipca 1900 w Chorzowie, zm. 26 września 1980) – polski ślusarz, malarz i polityk. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji, członek Rady Państwa w latach 1957–1969.

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w rodzinie robotniczej, miał wykształcenie średnie. Od 1921 był członkiem Komunistycznej Partii Górnego Śląska, następnie od 1922 Komunistycznej Partii Polski, od 1946 Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Brał udział w powstaniach śląskich, pracował jako ślusarz w kopalni i elektrowni w Chorzowie. Działał w środowisku komunistycznym, m.in. jako członek Sekretariatu Komitetu Centralnego KPP. W latach 1939–1946 w Boliwii, gdzie uczestniczył w życiu środowiska emigracyjnego. Powrócił do Polski w listopadzie 1946, został członkiem PPR, był instruktorem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach i II sekretarzem tego komitetu; od kwietnia 1947 był także zastępcą członka Komitetu Centalnego PPR, pozycję zachował w Komitecie Centralnym PZPR i w KW w Katowicach. W latach 1950–1956 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego partii w Opolu. Awansował także do najwyższych władz PZPR, w latach 1954–1968 członek KC, w 1956 (lipiec-październik) członek Biura Politycznego KC. W latach pięćdziesiątych związany z frakcją „puławian[1]. W latach 1956–1968 przewodniczący Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (w listopadzie 1968 zastąpił go na tym stanowisku Zenon Nowak).

W latach 1957–1969 członek Rady Państwa; w 1969 przeszedł na emeryturę. W latach 1947–1969 był posłem na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL PRL I, II, III i IV kadencji.

W 1950 został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy[2], a w 1980 Orderem Budowniczych Polski Ludowej[3]. Otrzymał także Order Sztandaru Pracy I klasy (1964[4]), Śląski Krzyż Powstańczy i Medal 10-lecia Polski Ludowej[5].

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 4 Tuje m. 13) [6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Październik i „Mała stabilizacja". W: Jerzy Eisler: Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989. Warszawa: POW „BGW", 1992, s. 61-62. ISBN 83-7066-208-0.
  2. M.P. z 1950 r. nr 85, poz. 1015.
  3. Lista osób odznaczony w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 159 z 23 lipca 1980. 
  4. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 
  5. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
  6. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Roman Nowak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy