Roman Oleksin


Roman Oleksin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Grzegorz Oleksin (ur. 12 marca 1934 w Tartakowie, zm. 11 czerwca 2018 w Warszawie) – polski rzemieślnik i działacz spółdzielczy, poseł na Sejm PRL VII kadencji (1976–1980).

Życiorys | edytuj kod

W czasie II wojny światowej rodzice zostali zamordowani przez oddziały UPA. Po wyzwoleniu Roman Oleksin wraz z bratem przeniósł się na Dolny Śląsk. W 1950 rozpoczął pracę w Zarządzie Okręgowym Ligi Morskiej, a w 1951 związał się ze spółdzielnią "Wspólny wysiłek". Po uzyskaniu świadectwa maturalnego w 1953 podjął studia na Politechnice Wrocławskiej zakończone przyznaniem tytułu inżyniera elektryka (w 1958). Po zakończeniu nauki pracował jako projektant i inspektor nadzoru. W 1968 otworzył własny zakład rzemieślniczy w Trzyjanowie. W 1973 wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego, z ramienia którego w tym samym roku dostał się do Miejskiej Rady Narodowej w Sobieszowie. W 1976 rekomendowany na posła do Sejmu VII kadencji w okręgu Jelenia Góra, zasiadał w Komisjach Handlu Wewnętrznego, Drobnej Wytwórczości i Usług oraz Komunikacji i Łączności. Po odejściu z Sejmu działał w radach narodowych. W 1988 bez powodzenia ubiegał się o mandat w Stołecznej Radzie Narodowej, przegrywając z Tadeuszem Supińskim[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Kandydaci na radnych do Stołecznej Rady Narodowej, w: "Warszawski Magazyn Wyborczy" [dodatek do "Życia Warszawy" z 19 czerwca 1988]; Wyniki wyborów do Rady Narodowej m.st. Warszawy, "Życie Warszawy", nr 150, 29 czerwca 1988

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Roman Oleksin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy