Roman Piotrowski (1895–1988)


Roman Piotrowski (1895–1988) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Piotrowski (ur. 21 stycznia 1895 w Nowym Targu, zm. 17 grudnia 1988 w Warszawie) – polski architekt i polityk. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, w latach 1951–1956 minister budownictwa miast i osiedli.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Architekturę studiował na Politechnice Lwowskiej, potem na Politechnice Warszawskiej, studia ukończył w 1924, a w latach 1921–1935 był asystentem Instytutu Architektury UW. Związany był z grupą Praesens.

W latach 1930–1933 był inżynierem-architektem przedsiębiorstwa „Budozus” i współprojektantem osiedla domków jednorodzinnych ZUS na Żoliborzu (1935). W latach 1934–1944 obejmował kierownictwo techniczne w Towarzystwie Osiedli Robotniczych (TOR). Był członkiem zespołu, który zaprojektował osiedle TOR zbudowane między ulicami Obozową i Bolecha na Kole[1].

W czasie II wojny światowej był kierownikiem technicznym Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego. Uczestniczył w pracach powołanej w 1940 przy Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej Pracowni Architektoniczno-Urbanistycznej (PAU)[2]. Od 1945 do 1949 był kierownikiem Biura Odbudowy Stolicy, a w latach 1945–1947 był również wiceprezydentem m. st. Warszawy. W okresie 1947–1949 piastował urząd komisarza odbudowy Warszawy przy Ministrze Odbudowy.

W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1948 wiceminister Ministerstwa Odbudowy, następnie od 1949 podsekretarz stanu, a następnie kierownik Ministerstwa Budownictwa. Od 11 stycznia 1951 do 11 lipca 1956 minister budownictwa miast i osiedli, następnie w 1956 wiceminister i podsekretarz stanu Ministerstwa Budownictwa. Pełnił mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji.

W latach 1956–1961 ambasador PRL w Niemczech Wschodnich.

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C39-9-6)[3].

Projekty | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom V Żoliborz i Wola. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 248. ISBN 83-85584-61-7.
  2. Marian Spychalski: Warszawa architekta. Wspomnienia pierwszego powojennego prezydenta stolicy. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2015, s. 127. ISBN 978-83-11-13416-4.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  4. M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 246

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Roman Piotrowski (1895–1988)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy