Roman Sadlik


Roman Sadlik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Sadlik (ur. 16 października 1899 w Warszawie, zm. 28 czerwca 1969 w Halinowie) – podporucznik Legionów Polskich, Wojska Polskiego II RP i ludowego Wojska Polskiego. Uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 16 października 1899 w rodzinie Józefa i Anny z d. Witkowska[1]. Absolwent gimnazjum w Białej Podlaskiej. W 1916 wstąpił do Legionów Polskich. Brał udział w walkach pod Rarańczą i Kaniowem gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Od 25 października 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim w szeregach 34 pułku piechoty z którym walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. Szczególnie zasłużył się w walce o wieś Wołoki za którą został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny z bolszewikami pozostał w wojsku w stopniu chorążego do września 1939.

W czasie II wojny światowej pod pseudonimem „Burza” w szeregach Armii Krajowej. Od 30 sierpnia 1944 do zakończenia wojny walczył w szeregach 2 Armii Wojska Polskiego. W 1945 awansowany na podporucznika, następnie zdemobilizowany. Na emeryturze od 1 stycznia 1969.

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty z Michaliną Czeczalewską, mieli jednego syna[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Polak (red.) 1991 ↓, s. 128.
  2. Wroczyński 1929 ↓, s. 53.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Roman Sadlik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy