Romuald Wiadrowski


Romuald Wiadrowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Romuald Wiadrowski (ur. 7 lutego 1845, zm. 7 sierpnia 1937) – powstaniec styczniowy, duchowny rzymskokatolicki, wieloletni proboszcz w Prandocinie, kanonik, działacz społeczny.

Życiorys | edytuj kod

Kościół św. Jana Chrzciciela w Prandocinie

Wziął udział w powstaniu styczniowym 1863 walcząc w rejonie świętokrzyskim. Następnie wstąpił do seminarium duchownego, otrzymał święcenia kapłańskie, w 1869 został wikarym w Miechowie, od 1873 był proboszczem parafii w Wrocimowicach, w 1874 proboszczem w Racławicach[1]. W 1894 został proboszczem parafii św. Jana Chrzciciela w Prandocinie i pełnił ten urząd przez 43 lata do końca życia (a także dziekana parafii). W okresie zaboru rosyjskiego, pomimo zakazu, prowadził księgi parafialne w języku polskim. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 błogosławił i udzielił pomocy przechodzącemu przez Prandocin oddziałowi Władysława Beliny-Prażmowskiego ze strzelców Józefa Piłsudskiego[2][3]. Był inicjatorem budowy szkoły w niedalekim Wężerowie

Dzwonnica przy kościele w Prandocinie. U dołu pośrodku widoczny nagrobek ks. Wiadrowskiego

Został odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Zmarł 7 sierpnia 1937, a 10 sierpnia 1937 został pochowany na cmentarzu w Prandocinie[4][5][6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Proboszczowie i administratorzy parafii Racławice. parafiaraclawice.pl. [dostęp 7 marca 2015].
  2. Piotr Szubarczyk. Siedmiu wspaniałych. „Nasz Dziennik”, 6 sierpnia 2014. 
  3. Agnieszka Lorek: W drodze do dębowych godów. diecezja.sosnowiec.pl, 10 października 2011. [dostęp 7 marca 2015].
  4. Skon powstańca 63 r.. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 179 z 11 sierpnia 1937. 
  5. Gmina Słomniki. 1863szlak.pl. [dostęp 7 marca 2015].
  6. Wykaz obiektów dot. powstania styczniowego. Województwo małopolskie. nowytarg.pbwnowysacz.pl. [dostęp 7 marca 2015].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Romuald Wiadrowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy