Ronnie Bucknum


Ronnie Bucknum w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ronald „Ronnie” Bucknum (ur. 5 kwietnia 1936 w Alhambrze, zm. 14 kwietnia 1992 w San Luis Obispo) – był amerykańskim kierowcą wyścigowym.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Karierę rozpoczął w 1956 roku. W latach 1959-1964 czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych w kategorii samochodów sportowych. Podczas jednego z wyścigów (na torze Sebring) został wypatrzony przez inżynierów koncernu Hondy, co umożliwiło mu niespodziewany debiut w Formule 1.

Honda debiutowała w Formule 1 podczas Grand Prix Niemiec na torze Nürburgring w 1964 roku, gdzie kierowcą modelu RA271 był właśnie nieznany szerzej w Europie Bucknum.

W latach 1964-1966 wystąpił łącznie w 11 wyścigach Formuły 1. Jedyne punkty wywalczył podczas Grand Prix Meksyku w 1965 roku, gdzie zajął piąte miejsce. Co ciekawe, wyścig ten zakończył się zwycięstwem drugiego z kierowców Hondy, Richie Ginthera.

W 1966 roku Bucknum zajął trzecie miejsce w 24-godzinnym wyścigu w Le Mans.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych; w latach 1967-1970 startował w serii USAC National Championship (odpowiedniku obecnej IndyCar). W 23 wyścigach odniósł jedno zwycięstwo (na torze Michigan International Speedway w 1968 roku). Karierę zakończył w serii Trans-Am w latach 70. XX wieku.

Zmarł przedwcześnie w wyniku przewlekłych powikłań cukrzycy.

Jego syn, Jeff, również jest kierowcą wyścigowym.

Starty w Formule 1 | edytuj kod

Starty w Indianapolis 500 | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ronnie Bucknum" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy