Rozszerzony układ okresowy pierwiastków


Rozszerzony układ okresowy pierwiastków w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rozszerzony układ okresowy pierwiastków – rozszerzenie układu okresowego z włączonymi nieodkrytymi dotychczas pierwiastkami. Wszystkie nieodkryte pierwiastki są nazwane według standardowego nazewnictwa systematycznego IUPAC.

Rozszerzenie układu okresowego zostało zaproponowane przez G.T. Seaborga w 1969 r. Istnieją także inne wersje rozszerzonego układu okresowego, ze względu na niepewność co do położenia hipotetycznych pierwiastków ósmego i dziewiątego okresu, związaną z ich nieznaną konfiguracją elektronową[1].

Układ | edytuj kod

Kolor niebieski na górze każdej kolumny pokazuje ostatni orbital elektronowy (są wyjątki związane z promocją elektronową, jak np. miedź). Kolor czerwony po lewej stronie każdego wiersza oznacza numer okresu.

Hel jest umiejscowiony obok wodoru zamiast nad neonem, ponieważ jest częścią bloku s2.


Jaśniejszym odcieniem zostały oznaczone pierwiastki hipotetyczne.

Koniec układu okresowego | edytuj kod

Nie są znane granice stabilności jąder atomowych i nie wiadomo, jaka jest górna granica liczby atomowej, dla której pierwiastek może istnieć. Przypuszcza się, że maksymalna liczba atomowa leży pomiędzy 170 a 210[3].

Pierwiastki o liczbach atomowych wyższych od 173, o ile mogą istnieć, nie będą tworzyły neutralnych atomów, ze względu na ograniczenie możliwej prędkości elektronu przez prędkość światła w próżni. Prawdopodobnie prawo okresowości załamuje się już dla mniejszych Z, w związku z bliskością poziomów energetycznych – atomy mogą istnieć, ale nie mają dobrze określonej konfiguracji elektronowej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jeries A. Rihani: Commentary On Three Different Extensions For The Periodic Table Of The Elements. [dostęp 2016-06-12].
  2. Burkhard Fricke: Superheavy elements. A prediction of their chemical and physical properties. W: B.C. Tofield, B. Fricke: Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. Berlin - Heidelberg: Springer, 1975, s. 89-144, seria: Structure and Bonding. DOI: 10.1007/BFb0116498. ISBN 978-3-540-37395-7. [dostęp 2016-06-12]
  3. Transuranium element. W: Encyclopaedia Britannica [on-line]. [dostęp 2016-06-12].
Na podstawie artykułu: "Rozszerzony układ okresowy pierwiastków" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy