Rudka (gmina Ruda-Huta)


Na mapach: 51°15′56″N 23°39′26″E/51,265556 23,657222

Rudka (gmina Ruda-Huta) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Niezrealizowany projekt szkoły powszechnej w Rudce, 1925 Rudka na mapie Rzeczypospolitej (Rizzi Zannoni) z 1772 r. Rudka na mapie Galicji Zachodniej, 1803 r. Rudka na mapie topograficznej Królestwa Polskiego z 1839 roku Rudka na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1933 r. Uherka we wsi Rudka

Rudkawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Ruda-Huta[3][4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Wieś nad rzeką Uherką, położona jest przy drodze wojewódzkiej nr 816 DorohuskWłodawa. W l. 1867–1954 miejscowość należała do gminy Świerże. Miejscowość dzieli się na Rudkę i Rudkę Kolonię. Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Ruda-Huta[5]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 180 mieszkańców[1] i była jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Ruda-Huta.

Spis treści

Części wsi | edytuj kod

Historia | edytuj kod

Pod kon. XVIII i na pocz. XIX w. Rudka wchodziła w skład dóbr uhruskich, w 1836 r. wraz z dobrami rządowymi Ruda zakupionych przez Henryka Kamieńskiego. Według stanu z 1827 r. Rudka stanowiła własność rządową należącą do parafii Uhrusk, liczyła 31 domów i 215 mieszkańców. 19 lutego 1863 r. pod Rudką stoczona została potyczka oddziałów powstańczych dowodzonych przez Oswalda Radziejowskiego i Kazimierza Bogdanowicza z kolumną wojsk rosyjskich dowodzonych przez kapitana Raguzę. W trakcie walk poległo ok. 11 powstańców, 14 zostało rannych. Podczas pierwszej wojny światowej wieś została spalona, a mieszkańcy zmuszeni do wyjazdu za Bug. W l. 1918-1922 większość z nich powróciła do Rudki. Według spisu powszechnego z 30 września 1921 r. Rudkę zamieszkiwało 414 osób, z których narodowość polską deklarowało 396, rusińską (ukraińską) 1, żydowską 17, wyznanie rzym.-kat. 20, prawosławne 371, ewangelickie 6, mojżeszowe 17. W okresie międzywojennym we wsi mieściła się polska szkoła powszechna.

Z początkiem drugiej wojny światowej część mieszkańców wyjechała na tereny okupowane przez ZSRR. Po drugiej wojnie światowej w 1947 r. w ramach akcji „Wisła” ok. 90 rodzin wysiedlono na tereny północno-zachodniej Polski. Po latach część z nich powróciła w rodzinne strony. W 1956 r. miejscowość została zelektryfikowana. W Rudce znajduje się kaplica rzymskokatolicka pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego należąca do parafii w Rudzie Hucie oraz zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów, protestanckiej wspólnoty o charakterze ewangelicznym. W miejscowości do wiosny 2015 r. funkcjonował sklep. W 2000 r. wieś zamieszkiwało około 230 osób.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-10-16].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-23].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-23]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Ruda-Huta. Urząd Gminy Ruda-Huta. [dostęp 2015-10-16].

Bibliografia | edytuj kod

  • Tabella miast, wsi i osad Królestwa Polskiego, t. II, Warszawa 1827, s. 148
  • Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. IV: Województwo lubelskiej, Warszawa 1924, s. 15.
  • A. Franecki, Ślady dziejów gminy Ruda Huta, Chełm-Ruda Huta 2010.
  • A. Wawryniuk, Leksykon miejscowości powiatu chełmskiego, Chełm 2002.
Na podstawie artykułu: "Rudka (gmina Ruda-Huta)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy