Rudolf Caracciola


Rudolf Caracciola w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rudolf Caracciola (ur. 30 stycznia 1901 w Remagen, zm. 28 września 1959 w Szwajcarii) – niemiecki kierowca wyścigowy pochodzenia włoskiego[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Uważany jest za jednego z największych kierowców wszech czasów. W swojej karierze bronił barw Mercedesa i Alfa Romeo. W 1926 r. zadebiutował w Grand Prix Niemiec na torze AVUS. W 1932 r. przeniósł się do zespołu Alfa Romeo. W 1934 r. ponownie zasiadł za kierownicą Mercedesa.

W latach 1935, 1937 i 1938 zdobył mistrzostwo Europy. Podczas II wojny światowej przebywał w neutralnej Szwajcarii, a po wojnie powrócił do wyścigów, choć nie odnosił już większych sukcesów. Startował także w Polsce, wygrał wyścig w Wujskiem w Górach Słonnych[2].

Zakończył karierę w 1952 roku; zmarł siedem lat później na nowotwór kości.

Wyniki w Mistrzostwach Europy | edytuj kod

Wyniki w Mistrzostwach Europy Hillclimb | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Grand Prix Hall of Fame – Rudolf Caracciola – Biography.
  2. Zdzisław Peszkowski: Z grodu nad krętym Sanem w szeroki świat. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2004, s. 32. ISBN 83-919305-3-X.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Rudolf Caracciola" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy