Rudolf Czech


Rudolf Czech w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rudolf Karl Czech (ur. 15 września 1930 w Opolu, zm. 8 września 1975 w Krefeld) – polski hokeista, dwukrotny olimpijczyk.

Zawodnik występujący na pozycji środkowego napastnika. Od 1947 reprezentował barwy Budowlanych i Odry Opole oraz w czasie odbywania służby wojskowej (1954-1958) Legii Warszawa. Z ostatnim zespołem czterokrotnie sięgał po tytuł mistrza Polski. W lidze rozegrał 234 mecze zdobywając w nich 31 goli.

Dwukrotnie reprezentował polskie barwy podczas Igrzysk Olimpijskich: w Oslo w 1952 oraz w Cortina d’Ampezzo w 1956. wziął również udział w trzech turniejach o mistrzostwo świata: 1955, 1957 i 1958. W sumie w reprezentacji zagrał 55 razy strzelając 14 bramek.

W 1958 podczas zgrupowania Legii w Garmisch-Partenkirchen odłączył się od zespołu i pozostał na stałe w RFN. Występował jeszcze przez 3 sezony w drużynie Düsseldorfer EG.

Był bratem innego hokeisty z Opola, Henryka Czecha.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 116
Na podstawie artykułu: "Rudolf Czech" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy