Rudolf Ksieniewicz


Rudolf Ksieniewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rudolf Stanisław Ksieniewicz (ur. 9 stycznia 1898 na wyspie Hijumaa, zm. 1940 w Kijowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Rudolf Ksieniewicz urodził się 9 stycznia 1898[1] na należącej wówczas do Imperium Rosyjskiego wyspie Hijumaa (obecnie Estonia). Był synem Józefa i Anny z domu Rehesaar. Uczył się w szkole w Hopsal, następnie w rosyjskiej Ufie, gdzie skończył szkołę miejską. Po wybuchu I wojny światowej w 1915 wstąpił do Armii Imperium Rosyjskiego, ukończył szkołę oficerską w Peterhofie, wysłany na front rosyjsko-niemiecki. Był dowódcą kompanii w 50 Syberyjskim pułku strzelców. W 1916 został ranny, a po rekonwalescencji skierowany do I Korpusu Polskiego w Rosji. Podczas urlopu w Ufie przystąpił do Organizacji Kontrrewolucyjnych Oficerów i w jej ramach zorganizował oddział złożony z Polaków, który był początkiem 5 Dywizji Syberyjskiej. Został dowódcą kompanii w 1 pułku strzelców polskich im. Tadeusza Kościuszki. Podczas wojny domowej w Rosji walczył ze swą dywizją na Syberii przeciwko bolszewikom, w tym na od lipca 1918 na froncie permskim, przebywał na froncie do marca 1919. Został awansowany do stopnia porucznika i kapitana. W grudniu 1919 w bitwie pod miastem Tajga dostał się do niewoli bolszewickiej.

Powrócił do Polski 3 października 1921. Został przydzielony do 78 pułku piechoty. Awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1922 przeniesiony do rezerwy. Został funkcjonariuszem Policji Państwowej, jednak następnie powrócił do służby wojskowej. Służył w 83 pułku Strzelców Poleskich, od 1925 w 68 pułku piechoty, w którym był dowódcą batalionu. W 1929 został awansowany do stopnia majora. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku kwatermistrza[2], a w październiku 1931 przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu[3]. W 1937 awansował na podpułkownika. Od 11 kwietnia 1938 był zastępcą dowódcy 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, dwa dni później 19 września został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Był więziony w Równem. 28 marca 1940 został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie (więzieni w Równem i wywiezieni tego samego dnia do Kijowa byli także inni polscy oficerowie: Franciszek Górecki i Karol Jeżowski). Tam został zamordowany przez NKWD na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 41/3-221 oznaczony numerem 1561)[4]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Oficerem Wojska Polskiego w stopniu majora i lekarzem był Wacław Ksieniewicz (ur. 1889, także syn Józefa), również ofiara zbrodni katyńskiej, zamordowany w Katyniu[5].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „Rudolf” na „Rudolf Stanisław” oraz daty urodzenia z „11 stycznia 1898” na „9 stycznia 1898”. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zmiany (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 27, 26 stycznia 1934. 
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 188.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 343.
  4. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 49. [dostęp 27 października 2014].
  5. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 318. [dostęp 7 grudnia 2014].
  6. Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militari. stankiewicze.com. [dostęp 7 grudnia 2014].
  7. M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260.
  8. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie Krzyża i Medalu Niepodległości. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 363, Nr 8 z 11 listopada 1931. Ministerstwo Spraw Wojskowych
  9. a b c d na podstawie fotografii

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Rudolf Ksieniewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy