Ruktacja


Ruktacja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ruktacja (także łykawość, bekanie, odbijanie się, z łac. ructus) - wydobywanie się gazów z żołądka, przy czym często część niestrawionych pokarmów może być mechanicznie podniesiona i w rezultacie wyrzucona na zewnątrz przez jamę ustną lub ponownie połknięta.

Ruktacja jest zwykle następstwem upośledzonego trawienia, albo też występuje wskutek reakcji nerwowej (histeria)[1]. Gazy wydobywające się z żołądka składają się z powietrza, dwutlenku węgla, wodoru, siarkowodoru. Leczenie jest głównie dietetyczne, niekiedy pomaga magnezja, węglan sodu albo niewielka ilość kwasu solnego.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. niniejsza definicja pochodzi z S. Orgelbranda Encyklopedii Powszechnej, tom 13 (1902), s. 152

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Ruktacja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy