Rumelia Wschodnia


Rumelia Wschodnia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rumelia Wschodnia (bułg. Източна Румелия, tur. Rumeli-i Sarki) – dawne państwo autonomiczne na Bałkanach istniejące od 1878 do 1885 roku (formalnie do 1908). Stolicą kraju był Płowdiw.

Rumelię Wschodnią utworzono na mocy traktatu w Berlinie w 1878 roku. Zgodnie z jego postanowieniami kraj pozostawał formalnie prowincją osmańskiej Turcji, posiadał jednak szeroką autonomię wewnętrzną (stanowiącą faktycznie narzędzie bułgarskiej zwierzchności nad prowincją). Na czele kraju stał gubernator generalny.

Gubernatorzy generalni | edytuj kod

6 września 1885 prowincję zajęły wojska bułgarskie. Na mocy podpisanego w Stambule układu Tofano zawartego 24 marca 1886 Turcja przekazała Księstwu Bułgarii całkowite zwierzchnictwo nad prowincją. Oficjalnie Rumelię Wschodnią włączono do Bułgarii w 1908.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rumelia Wschodnia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy