Rurka tracheotomijna


Rurka tracheotomijna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rurka tracheotomijna – rurka umieszczana w tchawicy przez otwór zwany tracheostomą[1] powstały w wyniku zabiegu tracheotomii lub konikotomii. Zwykle mocowana jest do szyi za pomocą tasiemek. Może być wykonana z metalu lub tworzyw sztucznych i być wyposażona w mankiet (balonik) uszczelniający lub trójgraniec (w rurkach do konikotomii)[2]. Stosowana jest dla zapewnienia drożności dróg oddechowych i ułatwienia długotrwałej wentylacji kontrolowanej, a także dla zapobiegania lub leczenia zwężeń krtaniowo-tchawiczych[2][3][4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Życie bez krtani. Klinika Otolaryngologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. [dostęp 2020-07-26].
  2. a b Stanisław Iwankiewicz: Tracheotomia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 23-41. ISBN 978-83-200-3857-6.
  3. Rosen i Simpson 2018 ↓, s. 205-214.
  4. Rosen i Simpson 2018 ↓, s. 323-327.

Bibliografia | edytuj kod

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Rurka tracheotomijna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy