Rybaczek wielki


Rybaczek wielki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rybaczek wielki[3] (Megaceryle maxima) – gatunek średniej wielkości ptaka występujący w Afryce, obok kukabury chichotliwej największy przedstawiciel rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae)[4].

Samica z pochwyconą zdobyczą

Spis treści

Charakterystyka gatunku | edytuj kod

Wygląd

Dziób długi, duża głowa zwieńczona nieregularnym czubkiem. Pióra w większości czarne, na skrzydłach i ogonie upstrzone białymi plamkami. Samiec o piersi kasztanowej i w większości białych piórach brzucha, samica z czarno-białą piersią, kasztanowym brzuchem i spodem skrzydeł[5].

Wymiary
  • Długość ciała 42–46/48 cm[6][5];
  • Masa ciała: 255–398 g (samica), 275-425 g (samiec)[6][7].
Pożywienie

Łowi głównie ryby, skorupiaki i płazy w typowy dla zimorodków sposób – nurkując z czatowni na gałęzi[5].

Lęgi

Okres lęgowy od sierpnia do stycznia (w zależności od regionu). Samica składa 3 do 5 jaj do wykopanego przez parę tunelu o długości do 180 cm. Gniazduje nad wysokimi brzegami rzek lub innych zbiorników wodnych. Wysiadywaniem zajmują się zarówno samice jak i samce. Karmieniem w gnieździe zajmują się obydwoje rodzice przez 30 dni. Kolejne 5 dni młode karmi już tylko samica. Młode po opuszczeniu gniazda są dokarmiane przez samicę jeszcze przez 3 tygodnie[6].

Występowanie i zagrożenie | edytuj kod

Biotop

Jak inne zimorodki występuje nad brzegami wód. Preferuje duże rzeki i brzegi jezior o sporym zadrzewieniu, a także porośnięte lasami mangrowymi morskie wybrzeża i laguny[7][6].

Zasięg występowania

Występuje w niemal całej Afryce na południe od Sahary, z wyjątkiem suchych terenów Kalahari i Namib na południowym zachodzie oraz Rogu Afryki na północnym wschodzie kontynentu.

Zagrożenie i ochrona

Bardzo szeroki zasięg występowania i znaczna (choć nieznana) liczebność populacji nie kwalifikują gatunku do traktowania go jako zagrożonego. Wprawdzie lokalnie obserwuje się spadek liczebności, nie jest on jednak w skali globalnej drastyczny. Z tego powodu przez IUCN sklasyfikowany został jako gatunek najmniejszej troski (Least concern – LC) i nie wymaga ochrony czynnej[2].

Systematyka | edytuj kod

Taksonomia

Po raz pierwszy opisany w 1769 roku jako Alcedo maxima przez niemieckiego zoologa Petera Simona Pallasa na podstawie okazu z okolic Przylądka Dobrej Nadziei w Afryce Południowej[7]

Podgatunki

Przypisy | edytuj kod

  1. Megaceryle maxima, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Megaceryle maxima. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Cerylinae Reichenbach, 1851 - rybaczki (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-07].
  4. Zimorodki i pokrewne. W: Joseph Forshaw, Alan Kemp: Encyklopedia. Zwierzęta. Warszawa: Elipsa, 1999, s. 360. ISBN 83-85152-34-2.
  5. a b c Giant Kingfishers (ang.). Beauty Of Birds. [dostęp 27 listopada 2015].
  6. a b c d e f Giant Kingfisher (ang.). oiseaux-birds.com. [dostęp 27 listopada 2015].
  7. a b c Giant Kingfisher (Megaceryle maxima) (ang.). Handbook of the Birds of the World Alive. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-16)].
  8. a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Rollers, ground rollers, kingfishers (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-07].
  9. a b Giant Kingfisher (ang.). The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-31)].

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rybaczek wielki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy