Rygiel


Rygiel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Słupy wieży ciśnień połączone ryglami

Rygiel – w budownictwie, przeważnie poziomy element konstrukcyjny, belka rozpięta pomiędzy dwoma słupami. W budownictwie drewnianym określany również jako rozwora[1].

Współcześnie nazywa się w tak przede wszystkim belki o konstrukcji żelbetowej lub stalowej, wykorzystywane w konstrukcji szkieletowej budynków[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. rozwora – Słownik języka polskiego PWN. sjp.pwn.pl. [dostęp 2015-11-01].
  2. Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich.. WNT Warszawa, 1975, s. 335.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rygiel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy