Rytel Wieś


Na mapach: 53°45′37″N 17°46′20″E/53,760278 17,772222

Rytel Wieś w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rytel Wieś – kolejowy przystanek osobowy w Rytlu, w województwie pomorskim. Znajduje się w północnej części miejscowości, przy ulicy Ostowskiej, łączącej centrum wsi z Dużymi Wędołami[2]. Przystanek powstał, ponieważ stacja Rytel została wybudowana daleko od wsi[3].

W roku 2017 przystanek obsługiwał 50–99 pasażerów na dobę[4].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Linia kolejowa nr 203 powstała w ramach budowy Królewskiej Kolei Wschodniej (niem. Königliche Ostbahn). Inwestycja ta miała głównie za zadanie połączyć Berlin z dużymi miastami położonymi na wschodzie: Gdańskiem i Królewcem. Pobocznym zadaniem tego przedsięwzięcia miała być stymulacja gospodarcza tego terenu. Były to obszary biedne, pozbawione znaczących ośrodków miejskich. W 1842 nadwyżki budżetowe w skarbie pruskim spowodowały, że inwestycja została rozpoczęta. Sama linia łącząca ChojniceTczew powstała w latach 1871-1873[5].

Pomiędzy Chojnicami a Czerskiem linia została podzielona na trzy równe odcinki. Na krańcach tych odcinków powstały stacje Rytel oraz Gutowiec. Stacja w Rytlu powstała od razu w 1873[3], natomiast w Gutowcu dopiero w 1902 roku[6]. Jako ostatni, w 1947, powstał przystanek Rytel Wieś[1].

Podczas powojennej odbudowy sieci kolejowej zdjęto jedną parę torów pomiędzy Tczewem a Chojnicami. Na przełomie lat 70. i 80. drugie tory na większości trasy zostały odbudowane, jednak pomiędzy Gutowcem a Krojantami linia została jednotorowa[7].

Infrastruktura | edytuj kod

Dworzec | edytuj kod

Murowany budynek dworca jest niewielki, parterowy i pomalowany na biało. Oprócz budynku dworca na stacji znajduje się obecnie zamieszkany budynek, wybudowany w stylu typowym dla budynków kolejowych wybudowanych na tym terenie podczas powstawania Królewskiej Kolei Wschodniej[8].

Linia kolejowa | edytuj kod

Przez stację kolejową przechodzi linia kolejowa nr 203 łącząca Tczew z Kostrzynem. Na szlakach przyległych jest ona jednotorowa choć dawniej była dwutorowa[9]. Na przystanku nie ma żadnych urządzeń do sterowania ruchem pociągów[8].

Peron | edytuj kod

Peron jest niezadaszony[10] a jego nawierzchnia jest wykonana z płyt chodnikowych[11]. Długość peronu wynosi 144 metry a wysokość krawędzi 30 cm nad główkę szyny.

Pociągi | edytuj kod

Przez stacje przejeżdżają lokalne pociągi regionalne, łączące Chojnice z Tczewem oraz pociąg przyspieszony Tur relacji Chojnice – Gdynia Główna[12]. Relacja ta, jako jedna z ostatnich, została przejęta przez autobusy szynowe[13]. Oprócz tego przez stację przejeżdżają pociągi towarowe obsługujące lokalny przemysł[14], a także między innymi TEM2 + specjalna platforma + wagon obsługi + TEM2, którym przewozi się po jednym generatorze z zakładów Alstom we Wrocławiu do portu w Gdyni. Wcześniej skład ten był ciągnięty przez ST44. Skład ten, ze względu na przekroczoną skrajnię, porusza się tylko w dzień z prędkością 30 km/h[15][16].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Indeks stacji, przystanków osobowych, posterunków kolejowych z nazwami aktualnymi i wcześniejszymi. W: Ryszard Stankiewicz, Marcin Stiasny: Atlas Linii Kolejowych Polski 2011. Wyd. pierwsze. Rybnik: Eurosprinter, 2011. ISBN 978-83-931006-4-4. (pol.)
  2. Rytel (pol.). targeo.pl. [dostęp 2013-04-03].
  3. a b Sławomir Fedorowicz. Stacja Rytel. „Świat Kolei”. 8/2004, s. 42. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962
  4. Największe i najmniejsze stacje w Polsce. W: utk.gov.pl [on-line]. [dostęp 2019-12-18].
  5. Michał Jerczyński. Królewska Kolej Wschodnia - jak powstała legenda. „Świat Kolei”. 7/2001, s. 18-25. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962
  6. Filip Karoński, Marcin Przegiętka. O tym pisano w sierpniu... „Świat Kolei”. 8/2012, s. 6. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962
  7. Dawid Keller (red.): Dzieje kolei w Polsce. Rybnik: Eurosprinter, 2012, s. 262. ISBN 978-83-931006-8-2.
  8. a b Jarosław Woźny i Marek Potocki(red.): Rytel Wieś (pol.). [dostęp 2009-07-22].
  9. Ryszard Stankiewicz, Marcin Stiasny: Mały atlas linii kolejowych Polski 2011. Rybnik: Eurosprinter, 2011, s. B5. ISBN 978-83-931006-3-7.
  10. Panoramio - Photo of Stacja kolejowa Rytel - Wieś (pol.). [dostęp 2013-08-07].
  11. P_13-14_Z_2.4A_w_0.pdf (pol.). [dostęp 2013-04-17].
  12. Filip Brzeziński. SP32 w Chojnicach. „Świat Kolei”. 6/2010, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962
  13. Paweł Terczyński. Wagony i zespoły spalinowe w obsłudze ruchu regionalnego na PKP. „Świat Kolei”. 9/2008, s. 12-21. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962
  14. Grzegorz Kotlarz. Nowe pociągi z gagarinami. „Świat Kolei”. 11/2007, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962
  15. J Remisiewicz. Pociągi z przekroczoną skrajnią. „Świat Kolei”. 8/2002. s. 4. ISSN 1234-5962
  16. Odpowiedź na ponowną interpelację w sprawie transportu generatorów produkowanych przez firmę Alstom: (pol.). [dostęp 2013-08-09].
Na podstawie artykułu: "Rytel Wieś" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy