Rzeźnia miejska w Warszawie


Rzeźnia miejska w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Południowy pawilon rzeźni miejskiej na tle apartamentowca Pacific Residence we wrześniu 2012 roku

Rzeźnia miejska w Warszawie – nieistniejąca rzeźnia w Warszawie. Przy ul. Solec 24 znajdują się dwa zabytkowe pawilony należące do kompleksu rzeźni.

Historia | edytuj kod

Rzeźnia powstała po 1840 roku[1]. Zabudowania murowane zostały wzniesione w latach 1853–1856 według projektu Piotra Frydrycha, który wcześniej, w 1849 roku, odbył podróż do Niemiec, Belgii i Paryża, aby zapoznać się z tamtejszymi wzorowymi rzeźniami[2].

Rzeźnia została zlokalizowana między ulicą Solec a ulicą Wioślarską i miała postać bardzo wydłużonego, parterowego budynku z arkadową fasadą i z nieco wyższym, dwuspadowo zwieńczonym środkowym ryzalitem. Ceglane lico muru kontrastowało z tynkowanym detalem. W skład zespołu wchodził budynek główny, dwa pawilony przy Solcu, dom (mieszkalny?) i mniejsze zabudowania na terenie całej posesji[1].

Rzeźnia została zlikwidowana około 1930 roku w związku z pracami regulacyjnymi brzegu Wisły[3]. Większość zabudowań zniszczono w czasie II wojny światowej. W czasie powstania warszawskiego ich tereny zostały obsadzone i dzielnie bronione przez 1140 pluton (pod dowództwem plut. pchor. Zdzisława Gatkowskiego „Prusa”) 3 kompanii III Zgrupowania porucznika Juliusza Szawdyna „Konrada”[4].

Wypalony obiekt zburzono w 1952 roku, wbrew ustaleniom konserwatorskim. Pozostały dwa kwadratowe, narożne budynki (pawilony), które zostały wyremontowane w latach 60., a staranniej w latach 80. Przywrócono (ze zmianami) detale usunięte po wojnie, ale zmieniono zwieńczenie, wprowadzając wysokie poddasza, których wcześniej nie było, a sam dach miał wyraźne okapy.

Oba domki wpisano do rejestru zabytków 1 lipca 1965 roku (pod numerem 648).

Ocalałe pawilony przy Solcu od 1983 roku mieszczą Muzeum Azji i Pacyfiku.

W 2014 na terenie dawnej rzeźni zakończono budowę apartamentowca Pacific Residence, którego parter został przeznaczony na nową siedzibę muzeum[5].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Rzeźnia Miejska w Warszawie na stronie Warszawa 1939. [dostęp 2012-10-20].
  2. Julian Samujłło: Frydrych Piotr. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 7: Firlej Jan – Girdwoyń Kazimierz. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1948–1958, s. 173. Reprint wydany przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1990, ​ISBN 83-04-03490-5​.
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 758. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Jerzy Stanisław Majewski, Tomasz Urzykowski: Przewodnik po powstańczej Warszawie. Warszawa: Muzeum Powstania Warszawskiego i Weltbild Polska Sp. z o.o., 2012, s. 186. ISBN 978-83-273-0091-1.
  5. 8. Pacyficzny kolos. [dostęp 2018-04-03].
Na podstawie artykułu: "Rzeźnia miejska w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy