Sława Przybylska


Sława Przybylska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 2 paź 2019. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sława Przybylska-Krzyżanowska (ur. 2 listopada 1932[1] w Międzyrzecu Podlaskim) – polska piosenkarka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest córką Józefa i Marianny Przybylskich. Po II wojnie światowej wychowywała się w Domu Młodzieży w Krzeszowicach[2][3]. Absolwentka Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych, studiowała handel zagraniczny w Szkole Głównej Służby Zagranicznej.

Udzielała się artystycznie już w czasie studiów[4], debiutowała na szerszej scenie pod koniec lat pięćdziesiątych XX w.: w 1956 w STS, a potem śpiewała w Stodole. W 1957 zdobyła I miejsce w ogólnopolskim konkursie Polskiego Radia[5]. Rozgłos zdobyła w 1958 r. piosenką Pamiętasz, była jesień, podkładając głos w filmie Wojciecha Hasa Pożegnania. Wykonuje także piosenki w języku jidysz – m.in. Miasteczko Bełz. W 1960 roku wystąpiła w filmie Zezowate szczęście, wykonując piosenkę Kriegsgefangenenpost. Jej wykonanie piosenki Minuty nadziei znajduje się w zbiorach Muzeum Holokaustu w USA [6].

Odznaczona przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto laureatka Diamentowego Mikrofonu (2015)[7][8]. W 2012, z okazji 80. urodzin i 55-lecia pracy artystycznej, wyróżniona medalem „Pro Masovia”[9].

Mieszka w Otwocku. Mąż to Jan Krzyżanowski (był m.in. dyrektorem Stołecznej Estrady i Teatru na Targówku[10][11]).

Dyskografia | edytuj kod

  • 1962 – Sława Przybylska
  • 1963 – Sława Przybylska 2
  • 1966 – Ballady i piosenki
  • 1966 – Ballady i piosenki cz.2
  • 1968 – Nie zakocham się
  • 1970 – U brzegów Candle Rock
  • 1972 – Sława Przybylska
  • 1973 – Jak z dawnych lat
  • 1979 – Związek przyjacielski
  • 1988 – Sława Przybylska śpiewa ulubione przeboje
  • 1992 – Rodzynki z migdałami
  • 1992 – Minuty nadziei
  • 1993 – Ałef-Bejs – Pieśni i piosenki żydowskie
  • 2009 – 40 piosenek Sławy Przybylskiej
  • 2015 – Mój Okudżawa

Przypisy | edytuj kod

  1. 80. urodziny Sławy Przybylskiej. tvp.info, 2012-11-02. [dostęp 2015-08-07].
  2. Dla nich też pałac był domem. W: przelom.pl Portal ziemi chrzanowskiej [on-line]. 2010-01-06. [dostęp 2013-03-05].
  3. Tygodnik Powszechny nr 27 (2817), 6 lipca 2003.
  4. Informacje dot. kariery akademickiej na podstawie audycji radiowej Jedynki, 1 października 2006, godz. 16.
  5. Zbigniew Adrjański, Kalejdoskop estradowy. Leksykon polskiej rozrywki 1944-1989. Artyści, twórcy, osobistości, Bellona, Warszawa 2002, s. 369.
  6. Minuty nadziei Sława Przybylska
  7. Laureaci 52. KFPP 2015, [w:] www.Opole.pl [online], Urząd Miasta Opola, 15 lipca 2015 [dostęp 2016-01-22] .
  8. w, Diamentowy Mikrofon dla Sławy Przybylskiej! Niezwykły koncert w Opolu z okazji 90-lecia Polskiego Radia, Telewizja Polska S.A./TVP Info, 14 czerwca 2015 [dostęp 2016-01-24] .
  9. Pro Masovia – 2012 r.. mazovia.pl. [dostęp 2018-06-07].
  10. F. Gańczak, Filmowcy w matni bezpieki, przedm. A. Paczkowski, Prószyński i Spółka, Warszawa 2011, s. 263. ​ISBN 978-83-7648-714-4​.
  11. Encyklopedia Teatru Polskiego. Jan Krzyżanowski., 2 października 2019 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Ryszard Wolański: Leksykon polskiej muzyki rozrywkowej. Warszawa 1995: Agencja Wydawnicza MOREX, s. 170–171. ISBN 83-86848-05-7.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Sława Przybylska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy