S-21 (silnik)


S-21 (silnik) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 4 gru 2019. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

S-21polski silnik czterosuwowy, stanowiący gruntowne rozwinięcie wersji silnika M-20; czterocylindrowy, ośmiozaworowy, górnozaworowy, pojemność skokowa 2120 cm³, moc maksymalna 70 KM.

Silnik S-21 w Muzeum Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego w Chlewiskach

Spis treści

Historia | edytuj kod

W 1958 roku w FSO rozpoczęto pierwsze prace mające na celu zmodernizowanie dolnozaworowego silnika typu M-20. W tym samym roku opracowano projekt modernizacji oraz skonstruowano pierwsze prototypowe egzemplarze tego silnika. W wyniku modernizacji skonstruowano nową górnozaworową głowicę silnika z zaworami napędzanymi popychaczami, zmodernizowano blok silnika oraz układy smarowania, wydechowy i zasilania. Celem tych prac miało być podniesienie stopnia sprężania i poprawy wymiany ładunku celem zmniejszania jednostkowego zużycia paliwa i wzrostu mocy. Produkcję seryjną zmodernizowanego silnika o oznaczeniu S-21 rozpoczęto w 1962 roku, pierwszym modelem samochodu wyposażonym w tę jednostkę była FSO Warszawa 202. Produkcja zakończona została 9 kwietnia 1993 roku, po wyprodukowaniu 1 188 520 egzemplarzy.

Silnik ten stosowany był w samochodach: Warszawa (wersje 202, 203, 223), Żuk (późniejsze wersje), Tarpan, Nysa (późniejsze wersje).

Zalety | edytuj kod

  • Wysoka trwałość
  • Nieskomplikowana obsługa i naprawa
  • dobra elastyczność

Wady | edytuj kod

  • niespełnianie aktualnych norm czystości spalin
  • aktualnie niska sprawność (wysokie spalanie) z uwagi na niski stopień sprężania

W późniejszym okresie był zastępowany silnikiem wysokoprężnym 4C90.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "S-21 (silnik)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy