SM U-53


SM U-53 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

SM U-53niemiecki okręt podwodny typu U-51 zbudowany w Kaiserliche Werft w Gdańsku w latach 1915-1916. Wodowany 1 lutego 1916 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 22 kwietnia 1916 roku. Służbę rozpoczął w II Flotylli, a jego dowódcą został kapitan Hans Rose[1]. U-53 w czasie trzynastu patroli zatopił 87 statków o łącznej pojemności 224 314 BRT, 1 okręt wojenny o wyporności 1050 BRT jeden uszkodził, oraz 10 statków uszkodził. 31 maja 1916 roku okręt został przydzielony do II Flotylli.

Pierwszym zatopionym statkiem był brytyjski parowiec o pojemności 2876 BRT, 11 lipca 1916 roku około 15 mil na zachód od Listafjorden koło Farsund[2]. Statek płynął z ładunkiem z Londynu do Christianii. W wyniku ataku zginęło wszystkich 30 członków załogi.

7 października 1916 roku U-53 wszedł do portu Newport (Rhode Island). Dowódca okrętu Hans Rose złożył kurtuazyjną wizytę u admirała Austina M. Knighta ówczesnego dowódcy United States Second Naval District oraz admirała Alberta Gleavesa na pokładzie krążownika USS Birmingham. Wkrótce nastąpiła rewizyta obu admirałów na pokładzie U-53.

8 października 1916 roku w okolicach wyspy Nantucket u wybrzeży Stanów Zjednoczonych, U-53 zatopił pięć statków: holenderski parowiec Blommersdijk (4850 BRT), norweski tankowiec Christian Knutsen (4224 BRT), oraz trzy brytyjskie - parowiec pasażerski Stephano (3449 BRT), parowiec Strathdene (4321 BRT) oraz parowiec West Point (3847 BRT).

10 lipca 1917 roku w czasie patrolu po Morzu Północny U-53 wytropił i zatopił 8 trawlerów brytyjskich.

Największym zatopionym statkiem przez załogę U-53 pod dowództwem kapitana Rose był brytyjski pasażerski parowiec SS Devonian[3] o 10 435 BRT. Statek został zatopiony21 sierpnia 1917 roku, 20 mil na północny wschód od wyspy Tory u północnych wybrzeży Irlandii.

6 grudnia 1917 roku amerykański niszczyciel USS Jacob Jones eskortował konwój płynący do Brestu we Francji. W czasie powrotu do bazy w Irlandii USS Jacob Jones został zaatakowany przez U-53, pomimo prób zejścia z drogi zauważonej wcześniej torpedy, niszczyciel został trafiony. Dowódca David Worth Bagley nakazał ewakuację okrętu. Po kilku minutach od trafienia nastąpił wybuch znajdujących się na okręcie bomb głębinowych, w wyniku zatonięcia życie straciło 64 członków załogi. U-53 wyłowił 2 ciężko rannych członków załogi[4]. Hans Rose poinformował amerykańską bazę morską w Queenstown drogą radiową o pozycji zatopienia oraz miejscu dryfowania łodzi ratunkowych z rozbitkami[5].

17 sierpnia 1918 roku na stanowisku dowódcy okrętu Hans Rose został zastąpiony przez kapitana Otto von Schrader[6]. Po jego dowództwem U-53 zatopiła 6 statków w tym cztery małe francuskie kutry rybackie oraz brytyjski parowiec SS War Firth o 3112 BRT płynący z Bilbao do Clyde. W wyniku ataku zginęło 11 członków załogi[7].

1 grudnia 1918 roku U-53 został poddany Royal Navy. W 1922 roku okręt został zniszczony.

Przypisy | edytuj kod

  1. Uboat.net WWI U-boat commanders - Hans Rose (15 kwietnia 1885 - 6 grudnia 1969), pierwszy dowódca okrętu, który za jego kadencji zatopił 81 statków nieprzyjaciela oraz jedne okręt wojenny oraz uszkodził 9 statków. Poprzednio dowódca SM U-17. 20 grudnia 1917 roku Rose został odznaczony Pour le Mérite.
  2. SS Calypso (+1916) Wrecksite.eu
  3. SS Devonian (+1917) - Wrecksite.eu
  4. Uboat.net Ships hit during WWI - USS Jacob Jones
  5. Jacob Jones Dictionary of American Naval Fighing Ships, DEPARTMENT OF THE NAVY -- NAVAL HISTORICAL CENTER
  6. Otto von Schrader (18 marca 1888 - 19 lipca 1945) wcześniej dowódca SM UC-31, SM UB-35, SM UB-64.
  7. SS War Firth (+1918) - Wrecksite.eu

Bibliografia | edytuj kod

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 28. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 177. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 104. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "SM U-53" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy