Saksonia-Weimar


Saksonia-Weimar w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Księstwo Saksonii-Weimar (niem. Herzogtum Sachsen-Weimar) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (do 1806), powstałe z wydzieleniu ziem dla ernestyńskiej linii dynastii Wettynów. Stolicą był Weimar. W latach 1806–1809 państwo Związku Reńskiego.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W drugiej połowie XVIII wieku Księstwo Saksonii-Weimaru stało się kulturalnym centrum Niemiec, ponieważ Książę Karol August (panował 1758–1828) roztoczył szeroki mecenat artystyczny, z którego korzystali tacy wybitni literaci jak Christoph Martin Wieland, Johann Wolfgang von Goethe i Friedrich Schiller. O dworze weimarskim mawiano wówczas „książę i jego poeci”.

Od 1741 księstwo było w unii personalnej z Saksonią-Eisenach. w 1809 nastąpiło zjednoczenie księstw w Saksonię-Weimar-Eisenach (od 1815 – wielkie księstwo).

Książęta (Herzöge) | edytuj kod

Herb książąt Sachsen-Weimar w herbarzu J. Siebmachera, 1605 – środkowy herb, górny rząd  Osobny artykuł: Władcy Saksonii. Saksonia-Weimar i Saksonia-Eisenach (unia personalna)
  • 1741–1748 Ernest August I (syn Jana Ernesta III) od 1707 Kappellendorf; od 1728 także Weimar; od 1741 także Eisenach
  • 1748–1758 Ernest August II (syn Ernesta Augusta I)
  • 1758–1809 Karol August I (syn Ernesta Augusta II)

Genealogia | edytuj kod

  • uproszczona genealogia panujących z dynastii Wettynów:
Drzewo genealogiczne Wettynów

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (księstwo):
Na podstawie artykułu: "Saksonia-Weimar" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy