Salome (żona Zebedeusza)


Salome (żona Zebedeusza) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Salome, Maria Salome, Shelomit, שלומית (ur. I wiek p.n.e., zm. I wiek n.e.) – żona Zebedeusza i matka dwóch apostołów: Jakuba i Jana, święta Kościoła katolickiego

Opiekowała się Jezusem podczas jego pobytu w Galilei[1]. Gdy Jezus po raz ostatni wyjechał do Jerozolimy, Salome poprosiła go, aby dał jej synom miejsce obok niego w Królestwie Niebieskim. Jezus powiedział jej wówczas, że miejsce obok niego zajmie osoba, dla której Bóg je przygotował[1]. Znajdowała się w grupie kobiet, które w oddali przypatrywały się ukrzyżowaniu. Wraz z Marią Magdaleną i Marią Kleofasową zaniosła wonności do grobu Jezusa, gdzie anioł ogłosił im, że Chrystus zmartwychwstał[2].

Wspomnienie liturgiczne św. Salome obchodzone jest 24 kwietnia i 22 października[3][4].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b J. Baldock, Kobiety w Biblii, Warszawa 2008, s. 230.
  2. J. Baldock, Kobiety w Biblii, Warszawa 2008, s. 230–231.
  3. Mary Salome - Catholic Online (ang.)
  4. Żywoty Świętych (22 października). [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-12)]. - wg kalendarza rzymskiego (oprac. O. Hugo Hoever SOCiest, Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1985)

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Salome (żona Zebedeusza)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy