Samobójstwo złożone


Samobójstwo złożone w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samobójstwo złożone (kombinowane[1]) – odmiana samobójstwa, w którym samobójca, chcąc pozbawić się życia stosuje równolegle dwie, a nawet więcej metod, z których każda bywa w tym celu wykorzystywana; np. sprawca samobójstwa złożonego może spożyć środki o działaniu toksycznym, a następnie porazić się prądem, czy też skoczyć ze znacznej wysokości (definicja Brunona Hołysta)[2].

Osoba dokonująca samobójstwa złożonego stosuje często wyrafinowany plan działania – wymaga to od niej zaangażowania zdolności logistycznych. Istotną cechą samobójstw złożonych jest ich wysoka skuteczność, a także (wyrażone w zastosowanym, często misternym planie działania) wyraźne pragnienie własnej śmierci, co nie jest regułą, ponieważ rzadko spotyka się samobójców przewidujących całkowitą nieuchronność zamachu[3].

Samobójstwa złożone wywołują określone problemy śledcze[4], gdyż do śledczych należy ustalenie, czy sprawca zastosował dwie (lub więcej) metody samobójstwa jednocześnie, czy też konkretna metoda jest konsekwencją niepowodzenia pierwszej, zastosowanej wcześniej[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Adam Czabański, Samobójstwa złożone podczas II wojny światowej we Wrocławiu, w: Poznańskie Zeszyty Humanistyczne, XV/2010, s.17-18, ISSN 1732-1174
  2. Brunon Hołyst, Suicydologia, Warszawa, 2002, s. 778
  3. Adam Czabański, Społeczne reakcje pasażerów pociągów – świadków incydentów suicydalnych na torach, w: Suicydologia, tom VIII/2016, s.97, ISSN 1895-3786
  4. Andrzej Lebiedowicz, Samobójstwo w ujęciu wielopłaszczyznowym, s.13
Na podstawie artykułu: "Samobójstwo złożone" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy