Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona


Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona jest to typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to ɘ (e odbite w poziomym lustrze).

Symbol ɘ został dodany do MAF w 1993 roku; poprzednio zapisywano tę samogłoskę symbolem ë (jako scentralizowaną samogłoskę półprzymkniętą przednią niezaokrągloną).

Języki, w których występuje ten dźwięk | edytuj kod

  • język paicĩ: [kɘ̄ɾɘ] "pająk"
  • język rosyjski[1]: солнце [ˈso̞nt͡sɘ] "słońce" (występuje tylko w nieakcentowanych sylabach po /t͡s/; częściej realizowana jako prawie przymknięta [ɪ̈])[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Jones i Ward 1969 ↓, s. 38.

Bibliografia | edytuj kod

  • Daniel Jones, Dennis Ward: The Phonetics of Russian. Cambridge: Cambridge University Press, 1969. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy