Sancus


Sancus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sancus – jedno z najstarszych bóstw rzymskich, pochodzenia sabińskiego. Pierwotnie bóg nieba, później bóstwo uświęcające przysięgi, przymierza i związki małżeńskie.

Na Kwirynale miał swoją świątynię, którą wedle przekazów zbudował Tytus Tacjusz. Czczony był również na wyspie na Tybrze. Święto Sancusa obchodzono w nony czerwca.

W późniejszym okresie Sancusa zaczęto utożsamiać z Herkulesem, a jako Dius Fidius także z Jowiszem.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sancus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy