Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni w Czarnej


Na mapach: 51°08′29,4″N 20°31′09,2″E/51,141500 20,519222

Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni w Czarnej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni w Czarnejsanktuarium położone w Czarnej w powiecie koneckim w województwie świętokrzyskim. Związane jest z kultem Maryi, która zgodnie z legendą ukazała się mieszkańcom pracującym przy wypalaniu węgla drzewnego i wytopie rudy żelaza na przełomie XVI i XVII wieku.

Spis treści

Sanktuarium | edytuj kod

Skutkiem objawienia Maryjnego przełomu XVI i XVII wieku było wybudowanie w miejscu cudu małej kapliczki i umieszczenie w jej wnętrzu cudami słynącego wizerunku Matki Boskiej z Dzieciątkiem. W 1763 roku hrabina Izabela Małachowska z Humienieckich ufundowała kościół, który w 1919 roku stał się kościołem parafialnym. W 1971 r. bp Diecezji Sandomierskiej Piotr Gołębiowski powierzył opiekę nad sanktuarium księżom pallotynom.

Obraz | edytuj kod

Malowany na płótnie obraz został wykonany na wzór rzymskiego „Salus Populi Romani” (Ocalenie Ludu Rzymskiego). W 1990 roku obraz został poddany renowacji. Korony dla cudownego obrazu zostały pobłogosławione przez Jana Pawła II 4 czerwca 1991 r. w Radomiu, podczas jego czwartej wizyty w Polsce. Koronacja obrazu miała miejsce 5 września 1999 r.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni w Czarnej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy