Sante z Montefabbri


Sante z Montefabbri w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sante z Montefabbri, właśc. Giansante Brancorsini (ur. w 1343 w Montefabbri, zm. 14 sierpnia 1394 w Scotaneto) − włoski franciszkanin, brat zakonny, błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Życiorys | edytuj kod

Bł. Sante urodził w rodzinie Giandomenico i Eleonory Ruggeri w Montefabbri w prowincji Urbino w 1343. Uczęszczał do szkół w Urbino, potem wybrał karierę militarną. Mając dwadzieścia lat zabił w obronie własnej swojego krewnego. Wyrzuty sumienia skłoniły go do wstąpienia w celach pokutnych do założonego przez św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych. Żył w klasztorze w Scotaneto koło Mombaroccio w Marchii Ankońskiej. Pełnił urząd wychowawcy nowicjatu. Zmarł w 1394. Ciało przeniesiono w 1769 do specjalnie ufundowanej kaplicy. Kult zaaprobował w 1770 papież Klemens IV. W 1822 rozciągnięto go na diecezje Pesaro, Urbino i Fano[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Bł. Sante z Montefabbri (1343-1392) (pol.). franciszkanie.pl, 2011-08-14. [dostęp 2014-10-25].
  2. Antonio Borrelli: Beato Sante Brancorsini da Urbino (wł.). www.santiebeati.it, 2001-08-31. [dostęp 2014-10-25].
Na podstawie artykułu: "Sante z Montefabbri" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy