Saszor (herb szlachecki)


Orla (herb szlachecki) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Saszor (herb szlachecki)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Herb Orla

Orla albo Saszor (Mściug, Opala, Opola, Saszor lub Szaszor, Zapale) – polski herb szlachecki[1][2][3].

Osobisty herbu Domu Saszowskich h. Saszor i gałąź/potomkowie vel Gierałtowskich i Palczowskich[4][5].

Opis herbu | edytuj kod

W srebrnym polu, orla czerwony (bez głowy), o złotym uzbrojeniu, nad którym złota gwiazda, istnieją inne odmiany. W klejnocie, pięć piór strusich. Labry zdobiące herb czerwone podbite srebrem[1][2][3].

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Pieczęć Andrzeja Koszanowa – kasztelana poznańskiego z 1340 i 1343 roku, jest wspominana u Piekosińskiego[potrzebny przypis].

Herbowni | edytuj kod

Bardzki, Bergman[6], Bukowski, Chobieniecki, Chynka, Giełbowski, Gierałtowski (Geraltowski lub Geroltowsky) potomkowie z Domu Saszowski[ch] h. Saszor, Gierejewski[7], Gorajski, Grabowski, Jorogniewski, Kembłowski h. Opala, Kielbowski, Lgocki (Ligocki), Olszewski, Orłowski, Ośnicki, Pacewicz, Palczewski (Palczowski) potomkowie z Domu Saszowski[ch] h. Saszor, Mazowsze, Przetocki, Ptaczyński, Rogowski, Salmonowicz, Saszowski (Szaszowski, Szaszewski, Szassowski, Ssassowski, Sasowski lub Schaschowsky) h. Saszor, Wielamowski, Wilamowski, Wojenko, Załoga, Zapałowski, Ziemborowski[1][2][3].

Znani herbowni | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Zbigniew Leszczyc; z przedm. Wacława Gąsiorowskiego: Herby szlachty polskiej T.2. T. II. Poznań: nakł. Antoniego Fiedlera, 1869–1939 (przedruk 1995), s. 248–249.
  2. a b c Bartosz Paprocki: Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584; wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego. Kraków: nakł. Biblioteka Polska (przedruk 1858), 1584, s. 710–711.
  3. a b c Szymon Okolski: Orbis Polonus T.3. T. III. Kraków: In Officina Typographica Francisci Cæsarii, 1641–43, s. 94–98. (łac.)
  4. Franciszek Piekosiński: Heraldyka polska wieków średnich. Kraków: Akademia Umiejętności, 1899, s. 268–269.Sprawdź autora:1.
  5. Johann Siebmacher, Georg Mauritius: New Wappenbuch: Darinnen deß H. Röm. Reichs Teutscher Nation hoher Potentaten, Fürsten, Herren, und Adelspersonen auch anderer Ständt und Stätte Wapen An der Zahl über 3320. Beneben ihren Schilt und Helmkleinoten, mit besonderm Fleiß erkundiget, und vff Kupfferstück zum Druck verfertigt. T. I. Hamburg: Sumptibus Auctoris, 1605, s. 73. (niem.)
  6. Siarhiej Rybčonak: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 2. Miensk: НАРБ, 2007, s. 271-272. ISBN 978-985-6372-52-3. (biał.)
  7. Dźmitry Matviejčyk: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 4. Miensk: Беларусь, 2016, s. 348-349. ISBN 978-985-01-1175-3. (biał.)
  8. Dokumenty pergaminowe Oddziału I Archiwum Państwowego w Krakowie do 1600 r.; Data: 1569.07.11, Miejsce: Lublin, Sygnatura: W 028. [1]
  9. Bartosza Paprockiego: Herby rycerstwa polskiego. Kraków: nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej (przedruk 1858), 1584, s. LXXXIII & CVII, 710-711 & 891.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Saszor (herb szlachecki)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy