Scena symultaniczna


Scena symultaniczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scena symultaniczna - rodzaj sceny, stosowanej w średniowiecznych widowiskach misteryjnych. Składała się z szeregu zróżnicowanych miejsc akcji ukazanych równocześnie obok siebie jako odrębne elementy dekoracji, tak zwane mansjony, dla odegrania kolejnych epizodów z historii biblijnej bądź z żywotów świętych. W XX wieku technikę tę wykorzystywał Bertolt Brecht w swoich inscenizacjach[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tomasz Miłkowski: Szkolny słownik teatralny, s. 134. Warszawa 2000, Oficyn Wydawnicza "Delta W-Z", ​ISBN 83-7175-040-4
Na podstawie artykułu: "Scena symultaniczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy