Schronisko „Orzeł”


Na mapach: 50°39′51,07″N 16°28′23,39″E/50,664186 16,473164

Schronisko „Orzeł” w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Widok od południowego zachodu

Schronisko „Orzeł” (dawniej Eulenkoppenbaude, Bismarckbaude) – schronisko turystyczne położone w Górach Sowich, przy drodze z Przełęczy Sokolej do schroniska „Sowa” i na Wielką Sowę, pod szczytem Sokolicy, na wysokości 844 m n.p.m..

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Schronisko leży przy drodze z Przełęczy Sokolej do schroniska „Sowa” i na Wielką Sowę, pod szczytem Sokolicy, na wysokości 844 m n.p.m.[1]. Poniżej schroniska znajdują się rozległe łąki, ciągnące się w kierunku doliny Czarnego Potoku, a powyżej są rozległe lasy dolnoreglowe[1].

Historia | edytuj kod

Schronisko powstało w roku 1930. Zostało zbudowane na zlecenie mistrza krawieckiego Julius Dinter[1]. Zaraz po II wojnie światowej było nieużytkowane. W 1950 przejął je Fundusz Wczasów Pracowniczych[1], natomiast w 1960 Przedsiębiorstwo Usług Turystycznych „Śnieżnik”[1]. W roku 1968 zostało oddane w ajencję, a w 1992 sprywatyzowane i pozostaje nieprzerwanie w rękach tej samej rodziny[2].

Oferta | edytuj kod

Schronisko posiada 90 miejsc noclegowych w pokojach od 1- do 6-osobowych oraz w dwóch salach zbiorowych (8- i 12-osobowej)[3]. Schronisko prowadzi zarówno bufet jak i całodzienne wyżywienie. Przy obiekcie funkcjonują dwa wyciągi narciarskie.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

Obok schroniska przechodzi szlak z Rzeczki na Wielką Sowę[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-Bis, 1994, s. 293. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Historia schroniska (pol.). [dostęp 2017-12-17].
  3. Schronisko Orzeł. [dostęp 2014-02-19].
  4. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2017-11-07].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Schronisko „Orzeł”" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy