Scolopendra hardwickei


Scolopendra hardwickei w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scolopendra hardwickei – gatunek skolopendry z rodziny skolopendrowatych, pospolity na południu Półwyspu Indyjskiego, rzadko występuje na wyspach Nikobar i na Sumatrze.

Gatunek został opisany przez George'a Newporta w połowie XIX w. Od tego czasu ostatni naukowy opis jej morfologii ukazał się w 1930 roku w dziele "Das Tierreich: Myriopoda. 2. Scolopendromorpha" autorstwa doktora Carla Grafa Attemsa.

Gatunek wyjątkowo jaskrawo i kontrastowo ubarwiony – na zmianę czerwono-ciemnopomarańczowe i głęboko czarne segmenty z wyrazistą granicą między nimi, całości dopełniają ciemnopomarańczowe przechodzące w czerwień nogi, dwie ostatnie pary na końcach również ciemne. Dorosłe osobniki osiągają do 16 cm długości. Czułki liczą 17 lub 18 członów, z czego pierwsze 6–7 jest błyszczące.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Scolopendra hardwickei" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy