Scynk nadrzewny


Scynk nadrzewny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Scynk nadrzewny (Corucia zebrata) – gatunek dużej, nadrzewnej jaszczurki z rodziny scynkowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Corucia. Gatunek objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik II)[1].

Spis treści

Występowanie | edytuj kod

Występuje endemicznie na Wyspach Salomona. Zajmuje najwyższe partie w koronach drzew lasów deszczowych.

Charakterystyka | edytuj kod

Scynk nadrzewny jest największą jaszczurką z rodziny scynków. Jego całkowita długość wraz z ogonem sięga 69 cm[2]. Przeciętna długość ciała bez ogona wynosi 35 cm.

Prowadzi nadrzewny i nocny tryb życia. Poruszanie się wśród gałęzi ułatwia mu chwytny ogon, odróżniający ten gatunek od większości scynkowatych. Drugą nietypową dla scynków cechą jest roślinożerność scynka nadrzewnego. Żywi się wyłącznie pokarmem roślinnym - liśćmi, kwiatami, owocami i grzybami. Jest to gatunek jajożyworodny. Samica rodzi najczęściej jedno, bardzo rzadko dwa młode. Odnotowano tylko jeden przypadek urodzenia trojaczków[2].

Podgatunki | edytuj kod

  • Corucia zebrata zebrata Gray, 1855
  • Corucia zebrata alfredschmidti Köhler, 1997

Przypisy | edytuj kod

  1. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-03].
  2. a b Subspecies comparision of the Genus: Corucia (ang.). Biology-Online.org. [dostęp 9 grudnia 2008].

Bibliografia | edytuj kod

  1. Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986. ISBN 83-214-0464-2.
  2. Corucia zebrata GRAY, 1855 (ang.). The Reptile Database. [dostęp 6 września 2010].
Encyklopedia internetowa (takson): Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Scynk nadrzewny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy