Seán O’Malley


Seán O’Malley w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Seán Patrick O’Malley OFMCap. (ur. 29 czerwca 1944 w Lakewood) – amerykański duchowny rzymskokatolicki, kapucyn, biskup koadiutor diecezji Saint Thomas w latach 1984–1985, biskup diecezjalny Saint Thomas w latach 1985–1992, biskup diecezjalny Fall River w latach 1992–2002, biskup diecezjalny Palm Beach w latach 2002–2003, arcybiskup metropolita bostoński od 2003, kardynał prezbiter od 2006, członek Rady Kardynałów od 2013, przewodniczący Papieskiej Komisji ds. Ochrony Osób Małoletnich od 2014, szef zarządu Fundacji Papieskiej od 2018.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Theodore’a i Mary Louise z domu Reidy.

Wstąpił do zakonu kapucynów – śluby zakonne złożył 14 lipca 1965. Kształcił się w St. Fidelis Seminary w Butler, kolegium zakonnym w Waszyngtonie oraz na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie. Uzyskał stopień doktora z literatury hiszpańskiej i portugalskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 29 sierpnia 1970 z rąk Johna McDowella, biskupa pomocniczego diecezji Pittsburgh.

W latach 1969–1973 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Ameryki. Pracował następnie w archidiecezji waszyngtońskiej jako duszpasterz osób pochodzenia hiszpańskiego, portugalskiego i haitańskiego. W czerwcu 1984 został mianowany biskupem koadiutorem diecezji Saint Thomas na Wyspach Dziewiczych. Sakry biskupiej udzielił mu 2 sierpnia 1984, w katedrze Świętych Piotra i Pawła w Charlotte Amalie, Edward John Harper, biskup tej diecezji (z towarzyszeniem Jamesa Hickeya, arcybiskupa waszyngtońskiego oraz Eugene Marino, biskupa pomocniczego waszyngtońskiego). W październiku 1985 objął rządy w diecezji po przejściu biskupa Harpera na emeryturę. W czerwcu 1992 przeszedł na stolicę biskupią Fall River, a we wrześniu 2002 na stolicę biskupią Palm Beach. Na specjalne papieskie zaproszenie uczestniczył w Sesji Specjalnej Światowego Synodu Biskupów ds. Oceanii w Watykanie jesienią 1998. Był również wizytatorem seminariów duchownych w Ameryce Środkowej i na Karaibach.

W lipcu 2003 zastąpił kardynała Bernarda Law na czele archidiecezji bostońskiej. W lutym 2006 papież Benedykt XVI ogłosił jego nominację kardynalską, w marcu 2006 na uroczystości konsystorza O’Malley otrzymał tytuł kardynała prezbitera Santa Maria della Vittoria. Od września 2006 jako jeden z nielicznych kardynałów na świecie rozpoczął prowadzenie bloga, w którym raz na tydzień komentuje bieżące wydarzenia z życia Kościoła lokalnego i powszechnego, w których brał osobisty udział.

Uczestniczył w konklawe 2013, na którym wybrano papieża Franciszka.

Decyzją papieża Franciszka od 13 kwietnia 2013 jest członkiem grupy dziewięciu kardynałów doradców (Rada Kardynałów), którzy służą radą papieżowi w zarządzaniu Kościołem i w sprawach reformy Kurii Rzymskiej[1].

Od 22 marca 2014 jest przewodniczącym nowo powołanej Papieskiej Komisji Ochrony Małoletnich[2].

30 października 2018 został wybrany szefem zarządu Fundacji Papieskiej, zastępując na tym stanowisku kard. Donalda Wuerla[3].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Biuletyn watykański z 13.04.2013 (wł.). press.catholic.va. [dostęp 2013-04-13].
  2. Watykan: powstała Papieska Komisja ds. Ochrony Nieletnich, pl.radiovaticana.va [dostęp 2017-11-26]  (pol.).
  3. Kardynał znany z walki z pedofilami został szefem papieskiej fundacji. deon.pl, 6 listopada 2018. [dostęp 2018-11-06].
  4. Mark Labbe: Portugal presents Cardinal O'Malley with highest national honor (ang.). thebostonpilot.com, 22 lipca 2016. [dostęp 2018-11-06].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Seán O’Malley" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy