Seattle SuperSonics


Seattle SuperSonics w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Seattle SuperSonics (popularnie znany jako Sonics) – klub NBA z Seattle w stanie Waszyngton istniejący od 1967 do 2008 roku. Od czerwca 2006 właścicielem klubu był biznesmen z Oklahoma CityClay Bennett.

Sonics zdobyli jeden raz w swej historii tytuł mistrza NBA, w 1979 roku, zwyciężając w finale Washington Bullets. Najsłynniejszym zawodnikiem mistrzowskiej drużyny był Dennis Johnson, wybrany MVP finałów. Wcześniej, w 1978, drużyna pierwszy raz w swojej historii zagrała w finale ligi, gdzie przegrała z Washington Bullets. W 1996 Sonics prowadzeni przez Gary Paytona, z Shawnem Kempem, Detlefem Schrempfem i Samem Perkinsem w składzie, zanotowali trzeci występ w finale, przegrywając z powracającymi na tron mistrzowski Chicago Bulls.

Na początku lipca 2008 roku właściciel SuperSonics Clay Bennett postanowił przenieść zespół do jego rodzinnego miasta – Oklahoma City, gdyż radni miasta Seattle nie zdecydowali się odnowić hali Sonics KeyAreny. Tym samym zespół z Seattle przestał istnieć, gdyż władze miasta postanowiły zatrzymać ze sobą długoletnią tradycję zespołu wraz z jego nazwą oraz logo. Bennett musiał zapłacić 45 milionów dolarów (niektóre źródła podają 60) władzom miasta oraz kolejne 30 milionów jeśli do 2010 roku w Seattle nie powstanie nowy zespół NBA.

Spis treści

Historia powstania nazwy zespołu | edytuj kod

Zespół z Seattle zanim przystąpił do pierwszych ligowych rozgrywek NBA musiał wymyślić nazwę swojego zespołu. Propozycji było dużo, bo blisko 25 000. Ostatecznie najlepszy okazał się pomysł nauczyciela Howarda E. Schmidta i jego syna Brenta, którzy wymyślili nazwę SuperSonics (Ponaddźwiękowcy), ze względu na to, iż w tym mieście w latach 60. fabryka Boeing Company prowadziła prace nad głośnym w owym czasie projektem samolotu SST – Boeing 2707, który miał przewozić pasażerów z ponaddźwiękową prędkością.

Historia logo |

1967-70 | edytuj kod

Pierwsze logo powstało przy pomocy agencji reklamowej Davida Sterna. Pokazuje ono ponaddźwiękowy samolot wylatujący z piłki.

1970-71 | edytuj kod

Logo było z Ponaddźwiękowcami tylko przez jeden sezon, ale było w pamiętnym sezonie kiedy to Spencer Haywood stał się pierwszym zawodnikiem w historii, który przeszedł z ABA do NBA i to właśnie do Sonics. Co więcej w tym pamiętnym sezonie Lenny Wilkens, wtedy grający trener zespołu, został MVP All-Star Game.

1971-75 | edytuj kod

Było to pierwsze logo, które pojawiło się na koszulkach Ponaddźwiękowców.

1975-95 | edytuj kod

Logo, które przetrwało jak do tej pory najdłużej, bo 20 sezonów. Zostało stworzone przez lokalnego grafika Dennisa Stricklanda, które ukazuje miasto Seattle z widoku Space Needle. Zostało oficjalnie zaprojektowane w 1984 roku na Mecz Gwiazd NBA, którego Seattle było gospodarzem w 1987. Logo dla Meczu Gwiazd było w kolorach czerwonym, białym i niebieskim, lecz dla potrzeb zespołu zmieniono jego kolory i oficjalnie zaprezentowano jako logo Sonics od sezonu 1975/1976.

1995-2001 | edytuj kod

Nowe logo zostało specjalnie zaprojektowane na otwarcie nowej hali Sonics KeyArena. W środku logo znajduje się napis Sonics wraz ze Space Needle, które zajmuje literę I. Logo zostało najbardziej zapamiętane ze względu na udział Ponaddźwiękowców w Finale NBA 1996.

2001-2008 | edytuj kod

Nowe logo symbolizuje wchodzących Sonics w nową erę. Tradycyjny kolor złoty i zielony jest zaczerpnięty z historii Sonics kiedy to zdobyli mistrzostwo NBA w 1979. W 2008 roku klub z Seattle został zlikwidowany, a na jego bazie powstał zespół Oklahoma City Thunder. Prawa do nazwy i logo SuperSonics zachowało miasto Seattle.

Rekordy zespołu | edytuj kod

W meczu | edytuj kod

W sezonie | edytuj kod

  • Punkty: 2253 Dale Ellis, 1988/89
  • Punkty na mecz: 29,2 Spencer Haywood, 1972/73[3]
  • Zbiórki: 1038 Jack Sikma, 1981/82
  • Zbiórki na mecz: 13,4 Spencer Haywood, 1973/74
  • Asysty: 766 Lenny Wilkens, 1971/72
  • Asysty na mecz: 9,6 Lenny Wilkens, 1971/72
  • Przechwyty: 261 Slick Watts, 1975/76
  • Przechwyty na mecz: 3,18 Slick Watts, 1975/76

W karierze | edytuj kod

  • Rozegrane mecze: Gary Payton, 999
  • Minuty spędzone na boisku: Gary Payton, 36 858
  • Punkty: Gary Payton, 18 207
  • Celne rzuty z gry: Gary Payton, 7292
  • Oddane rzuty z gry: Gary Payton, 15 562
  • Celne rzuty za 3: Rashard Lewis, 918
  • Oddane rzuty za 3: Gary Payton, 2855
  • Celne rzuty wolne: Jack Sikma, 3044
  • Oddane rzuty wolne: Shawn Kemp, 3808
  • Zbiórki ofensywne: Shawn Kemp, 2145
  • Zbiórki defensywne: Jack Sikma, 5948
  • Zbiórki w sumie: Jack Sikma, 7729
  • Asysty: Gary Payton, 7384
  • Przechwyty: Gary Payton, 2107
  • Bloki: Shawn Kemp, 959
  • Straty: Gary Payton, 2507
  • Przewinienia: Gary Payton, 2577

W karierze średnio na mecz | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Mistrzostwo NBA | edytuj kod

1979 finał z Washington Bullets

MVP Finałów | edytuj kod

1979 Dennis Johnson

MVP All-Star Game | edytuj kod

1971 Lenny Wilkens 1987 Tom Chambers

Zawodnik, który poczynił największy postęp (Most Improved Player) | edytuj kod

1987 Dale Ellis

Szósty zawodnik (6th Player of The Year) | edytuj kod

1994 Nate McMillan

Obrońca roku (Defensive Player of the Year) | edytuj kod

1996 Gary Payton

Najlepszy pierwszoroczniak (Rookie Of the Year) | edytuj kod

2008 Kevin Durant

Zawodnicy SuperSonics w All-Star Game | edytuj kod

1968 Walt Hazzard 1969 Lenny Wilkens 1970 Lenny Wilkens, Bob Rule 1971 Lenny Wilkens (MVP) 1972 Spencer Haywood 1973 Spencer Haywood 1974 Spencer Haywood 1975 Spencer Haywood 1976 Fred Brown 1979 Dennis Johnson, Jack Sikma 1980 Dennis Johnson, Jack Sikma 1981 Jack Sikma, Paul Westphal 1982 Jack Sikma, Gus Williams, Lonnie Shelton 1983 Jack Sikma, Gus Williams, David Thompson 1984 Jack Sikma 1985 Jack Sikma 1987 Tom Chambers (MVP) 1988 Xavier McDaniel 1989 Dale Ellis 1993 Shawn Kemp 1994 Gary Payton, Shawn Kemp 1995 Gary Payton, Shawn Kemp, Detlef Schrempf 1996 Gary Payton, Shawn Kemp 1997 Gary Payton, Shawn Kemp, Detlef Schrempf 1998 Gary Payton 2000 Gary Payton 2001 Gary Payton 2002 Gary Payton 2003 Gary Payton 2004 Ray Allen 2005 Ray Allen, Rashard Lewis 2006 Ray Allen

Trenerzy | edytuj kod

1967/68 – 1968/69 Al Bianchi 1969/70 – 1971/72 Lenny Wilkens 1972/73 Tom Nissalke 1972/73 Bucky Buckwalter 1973/74 – 1976/77 Bill Russell 1977/78 Bob Hopkins 1977/78 – 1984/85 Lenny Wilkens 1985/86 – 1988/89 Bernie Bickerstaff 1988/89 Tom Newell 1988/89 Bob Kloppenburg 1989/90 Bernie Bickerstaff 1990/91 – 1991/92 K.C. Jones 1991/92 Bob Kloppenburg 1991/92 – 1997/98 George Karl 1998/99 – 2000/01 Paul Westphal 2000/01 – 2004/05 Nate McMillan 2005/06 Bob Weiss 2005/06 – 2006/07 Bob Hill 2007/08 P.J Carlesimo

Sukcesy | edytuj kod

Poszczególne sezony | edytuj kod

Na podstawie:[4]. Stan na koniec sezonu 2017/18

Przypisy | edytuj kod

  1. NBA: Ponaddźwiękowcy w końcu wygrali (pol.). [dostęp 2013-01-21].
  2. "Ponaddźwiękowcy" wracają do Seattle (pol.). naTemat.pl. [dostęp 2013-01-21].
  3. Bob Rule notował średnio 29,8 punktów na mecz dla Sonics w sezonie 1970-71, lecz rozegrał tylko 4 spotkania.
  4. Seattle SuperSonics Franchise Index (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2018-06-10].
Na podstawie artykułu: "Seattle SuperSonics" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy