Sebastian Brant


Sebastian Brant w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sebastian Brant (ur. 1457 w Strasburgu, zm. 10 maja 1521 tamże) – niemiecki humanista i satyryk.

Margarita Decretalium, 1496

Życiorys | edytuj kod

Studiował w Bazylei, gdzie w 1489 roku odebrał tytuł doktora prawa. Później wrócił do Strasburga, objął funkcję syndyka.

Pisał w języku łacińskim, początkowo tworzył utwory poetyckie. Obecnie jest jednak znany z satyry Okręt błaznów (1494, wyd. polskie 2010), której popularność wówczas nie ograniczała się tylko do terytorium Niemiec. Używając alegorii, opisuje statek pełen błaznów, sterowany przez błaznów, który zmierza do raju dla błaznów zwanego Narragonia. Satyra ta odnosi się do sytuacji polityczno-społecznej średniowiecznej Europy.

Mimo tego iż w sprawach religijnych był – podobnie jak wielu innych niemieckich myślicieli – konserwatystą, jego utwory doskonale wpisywały się w klimat towarzyszący reformacji. Jego dzieła były edytowane po śmierci pisarza przez innych filozofów, takich jak Anglik Alexander Barclay, nie zdobyły już jednak takiej popularności jak pierwowzory.

Bibliografia | edytuj kod

  • Sebastian Brant, tłum. Andrzej Lam, wstęp: Wojciech Dudzik: Okręt błaznów. Pułtusk: Akademia Humanistyczna im. A. Gieysztora, 2010. ISBN 978-83-7549-085-5.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Sebastian Brant" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy