Segment (językoznawstwo)


Segment (językoznawstwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Segmentjednostka, którą można wydzielić analizując dowolny ciąg mowy ludzkiej[1]. W fonetyce podstawową jednostką jest głoska, natomiast w fonologiifonem. Oba poziomy analizy uznają jednak fakt podzielności mowy na jednostki występujące jedna po drugiej.

Dział fonologii zajmujący się zjawiskami zachodzącymi na poziomie segmentów nazywany jest fonologią segmentalną, natomiast dział opisujący zjawiska obejmujące większe jednostki niż segmenty – fonologią suprasegmentalną.

W teorii klasycznej fonologii generatywnej segment jest definiowany jako wiązka cech dystynktywnych, na których operują reguły fonologiczne. Sam segment nie jest jednak w świetle tej teorii operatywną jednostką fonologiczną.

Przypisy | edytuj kod

  1. Polański 1999 ↓, s. 517.

Bibliografia | edytuj kod

  • Phillip Carr. 2008. A Glossary of Phonology. Edinburgh University Press: Edynburg (ang.).
  • Francis Katamba. 1989. An Introduction to Phonology. Longman: Londyn. (s. 16–18) (ang.).
  • R. L. Trask 2007. Language and Linguistics: The Key Concepts. Second Edition. Routledge: Nowy Jork (ang.).
  • Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999. ISBN 83-04-04445-5.
Na podstawie artykułu: "Segment (językoznawstwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy