Sejmik generalny


Sejmik generalny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sejmiki generalne, generały (łac. comitia maiora) [1] – w dawnej Polsce, były to zjazdy posłów, których wybrano na sejmikach ziemskich oraz senatorów z danej prowincji. W XVII generały zanikły z wyjątkiem pruskiego. Zastąpiły je sesje narodów.

Ich zadaniem było uzgadnianie stanowiska na sejm walny. Odbywały się:

Spis treści

Sejmiki partykularne | edytuj kod

mniejsze, (tzw. rządy sejmikowe) w okresie I Rzeczypospolitej:

Zobacz też | edytuj kod

Literatura przedmiotu | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia sejmu polskiego. praca zbiorowa pod redakcją Jerzego Michalskiego. Tom I do schyłku szlacheckiej Rzeczypospolitej, Warszawa 1984, Warszawa 1984, s. 200.
Na podstawie artykułu: "Sejmik generalny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy