Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych


Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych (ang. United States Secretary of Defense) – szef Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych, członek gabinetu prezydenckiego. Sekretarz obrony mianowany jest i odwoływany z urzędu przez prezydenta, podobnie jednak jak każdy inny członek gabinetu, sekretarz obrony musi uzyskać aprobatę Senatu Stanów Zjednoczonych. Sekretarz obrony zastąpił dawnego sekretarza wojny. Po reorganizacji w 1947 roku podlega mu również poprzednio niezależny sekretarz marynarki wojennej. Sekretarz obrony jest na szóstym miejscu – za wiceprezydentem, spikerem Izby Reprezentantów, przewodniczącym pro tempore Senatu, sekretarzem stanu oraz sekretarzem skarbu – w linii sukcesji prezydenckiej. Sekretarz i prezydent mają wyłączne prawo użycia strategicznej broni jądrowej, przy czym sekretarz nie może zrobić nic bez autoryzacji szefa państwa.

Lista sekretarzy | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy