Serafin Morazzone


Serafin Morazzone w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Serafin Morazzone (ur. 1 lutego 1747 w Mediolanie, zm. 13 kwietnia 1822 w Lecco) – włoski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Serafin urodził się 1 lutego 1747 w ubogiej, wielodzietnej rodzinie mediolańskiej[1].
Został wyświęcony na kapłana i był proboszczem w miejscowości Chiuso koło Lecco u podnóża Alp przez 49 lat, aż do śmierci w 1822[1].

Napisał panegiryk w Fermo e Lucia. Był spowiednikiem Alessandra Manzoni.

Zmarł 13 kwietnia 1822 roku w opinii świętości w Lecco. Został ogłoszony czcigodnym w dniu 17 grudnia 2007 roku.

Beatyfikował go papież Benedykt XVI 26 czerwca 2011 w Mediolanie.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dies natalis (13 kwietnia)[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Nowi błogosławieni. e-KAI, 2011-06-26. [dostęp 2015-01-01].
  2. Serafino Morazzone. Martyrs et Saints, www.martyretsaint.com. [dostęp 2015-01-01].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Serafin Morazzone" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy